sonradan sonraya sevdiğim üniversitesinde okuduğum şehirdir. havasını anlayamadim ama bir türlü mayıs bitecek hala soğuk.
edit: haziran bitecek hala yorganla yatıyorum üstelik pencere kapalı.
il ve ilçe merkezlerinde kesin hayır oyu çıkmıştır, minimum 5 puan farkla. lakin köy sandıkları ile beraber ancak 50.5 hayır'la geçebilmiştir referandum sınavından.
Ulan ne romantik insanlarsınız be.. Cidden üstte yazarın dediği gibi dışı seni içi beni. Karabüğe giderken yol üstünde mi gördünüz de bu kadar çok beğendiniz.
Tamamiyle ömür törpüsüdür. Merkezi 1 caddeden fazlası değildir. Her bina en az 50-60 seneliktir. Yeni yapılan evlerde de öğrenciye kitleyelim diye 1 odadır. Dış mimari 0 dır. Üniversite merkezden 2-3 km uzaktır. Tüm zonguldak hafta sonunu avm de geçirir. 1 tane var zaten aq ora da tıklım tıklım. Kozlu sahil vardır ki gördüğüm en boktan sahildir. Merkezden ereğli ilçesine gidenler doğudan batıya gelmiş gibi olur. Siz siz olun eş dost tanıdık varsa tercihlere bu lanet şehri yazdırmayın.
Ek: havası o kadar boktandır ki kışın nefes alamazsınız kömür kokusundan. iklimi ise sürekli yağışlıdır. Yağmursuz gün pek nadirdir. Yağmur romantizmi olanlar tercih edebilir.
doğduğum biricik şehrim. kömürün kokusunu, denizin dalgasını, kozlunun sahilini özledim. cumartesi kısa da olsa tekrar orada olacağım. gel cumartesi gel biran önce.
67 il varken herkes bilirdi, son il olmasından kelli.
kömürün ağırsanayinin de bir ağırlığı vardı o zamanlar.
zamanında yüzbinlerin yolllara düşüp, emperyalizmin gıyabında bizzat özal'a attığı çizik, müthiş acı veren muhteşem direniş, büyük yürüyüşü gerçekleştirdi.
akabinde il derhal kara listeye alınmıştır. kömürünün karası, kaderinin karası oldu.
bu meydan okuma cezasız kalmadı. önce önderleri semsi denizer öldürüldü. şimdi de şehir yavaş yavaş öldürülmekte.
çocukluğumda, herkesin ekmeğinin peşine düşüp başka bir yerden göçle veya tayinle geldiği bu il, artık yurdun heryerine göç veriyor işsizlikten. emeğin başkentinde intikamlarını soğuk yiyerek alıyorlar. kömürün karası şehrin de alın yazısı oldu.
Şehir merkezi koskoca bir köydür.Merkeze girdiğinizde bok kokusu anında ciğerlerinize nüfuz eder.Kendi memleketim diye söylemiyorum Ereğli Zonguldak'a bin basar.
Doğduğum çocukluğumun geçtiği güzel şehir her yerden insan gelmiştir zonguldağa hepsinin kültürü birbirine karışmıştır hepsi sonuçta zonguldaklı olmuştur kimse kimsenin hayatına yaşayış tarzına karışmaz burda insanlar bir arada nasıl yaşanacağını çok iyi bilir kalabalık değildir az çok insanlar birbirini tanır birinin sıkıntısı olsa herkes elinden geleni yapar eğer hem büyük şehirdeki kalabalık içindeki yalnızlıktan bıktıysanız hem de kendinizi sürekli tanıdık insanların çevrenin baskısı altında hissetmek istemiyorsanız gidilecek yer orasıdır kışı gri geçer belki binaları yolları hala eskidir ama yazını görseniz o yeşiliyle mavisiyle aşık eder kendine .
2 yıl boyunca Alaplı ilçesinde (bkz: azaplı) ömrümü çürüttüğüm il. Karadenizin batısında yer alır. insanları tamamen öğrenci düşmanı ve Nemrut olurlar Afedersiniz.
Yetmişli yıllarla ilgili bir film veya dizi çekilecek olsa sadece klima ve çanak antenlerin görüntüye girmemesine dikkat edilerek pek zahmetsiz bir film platosu olabilir. .
