Söze gelemeyen hasretler, fotoğraf karelerine girememiş mutluluklar, yarım yamalak kalmış yahut kalacak olan o aşk. Hep dilinizin ucunda, göz pınarlarınızda kalan; konuşamayan ve dahi ağlayamayan sevdalının hali...adı geçse gözlerinizi yavaşça yere indirir, adını söyleyecek olsanız sesiniz titrer de açık edersiniz diye korkarsınız. oturduğunuz bütün rakı sofralarının en büyük konuğu aslında odur. lakin kimseler bilmez. kadehlere yansır gülümsemesi. bu nasıl imtihandır?
Laubalilik bir yana, bazılarının hiç görmedim, kimisini de bir iki defa gördüm ya da çok gördüğüm de oldu.
Çoğunu ömür boyu bir daha görmeyeceğim, ama bazıları zor zamanlarda ortaya çıkıyor ve yön gösteriyor. Kimisi de var ki kendinden ödün vererek, kendini aşağılayarak bunu yapıyor. Ben bu kadarını beklemiyordum.
