her türk gencinin okuması ve bilmesi gereken yazardır. özellikle, edebiyat tarihçilerinin birer şaheser olarak gösterdiği "hamlet", kral lear", "othello" ve "macbeth" adlı piyeslerini...
Bir gün nefret edeceksen benden, şimdi et bari,
Hazır herkes karşı çıkarken her yaptığıma,
Kader üstüme üstüme gelirken, katıl ona haydi;
Olan olduktan sonra, bir de sen çıkma ortaya.
Ah yapma, gönlüm bu acıyı atlattıktan sonra,
Üzüntüyü yendim, derken arkadan çıkıp gelme;
Rüzgarlı gecenin sabahında yağmur olup yağma,
Yıkılmak kaderde varsa, bu işi hiç erteleme.
Beni bırakıp gideceksen, sen olma son ayrılan,
Öteki ufak dertler yapacağını yaptıktan sonra.
Geleceksen başta gel ki bileyim bende baştan,
Ne olurmuş kader var gücüyle vurduğunda insana.
Çünkü, şimdi acı gibi görünen tüm acılar, o zaman,
Seni kaybetmenin yanında, çıkacak acı olmaktan.
vaktiyle bi şemsiye tamircisi varmış.. bu amca şiir yazmaya pek bi meraklıymış.. sonra yazdığı şiirleri de nası bi beğenirmiş anlatamam. bi gün şiirlerini işin erbabı olan bi şaire göstermek istemiş.. rivayet odur ki bu şair de shakespeare miş.. neyse şair almış bu şiirleri hatır için okumuş.. ertesi gün tamirci merakla soluğu şairin kapısında almış..
-nasıl buldun.. iyi di mi şiirlerim..
demiş. şair de..
-dostum sen şemsiye tamir et.. her zaman şemsiye tamir et..
çoğu eserinin esinlenme ya da çalıntı olduğu yönünde inancım olan ama buna rağmen kaleme aldığı her eseri hayranlıkla okuduğum, çağının çok çok ötesinde şair.
Gezinen bir gölgedir hayat, gariban bir aktör
sahnede bir ileri bir geri saatini doldurur
ve sonra duyulmaz olur sesi, bir masaldır
gürültücü bir salağın anlattığı
ki yoktur hiçbir anlamı.
en cok julius caesar eserini sevdiğim aşkı ve arkadaş ihanetlerini çok etkileyici anlatan yazar. öyle ki çevirileri bile insanı bir süre düşündürtür nasıl bu kelimeler bir araya gelmiş diye...
Tüm göklerin en güzel yıldızlarından ikisi,
yalvarıyorlar onun gözlerine işleri olduğundan:
biz dönünceye dek siz parıldayın diye...
gözleri gökte olsaydı, yıldızlar da onun yüzünde;
utandırdı yıldızları yanaklarının parlaklığı.
gün ışığının bir kandili utandırdığı gibi tıpkı...
öyle parlak bir ışık çağlayanı olurdu ki gözleri gökte;
gece bitti sanarak kuşlar cıvıldaşırdı...
Stardust filmindeki şanatçı ruhlu korsanın lakabıdır. Söz konusu filmde Türkçesinin "salla mızrağı" olduğunu farkettiğim kişi.. Yine aynı filmdeki korsanın eşcinsel olmasıda, yazara yönelik ayrı bir vurgulama.
"bilinç böyle korkak ediyor hepimizi. düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor, yürekten gelenin doğal rengini ve nice büyük, yiğitçe atılışlar yollarını değiştirip bu yüzden bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar." diyerek kalbimi bir kez daha kazanmıştır.
"ey gözler son kez bakın.. ey kollar son kez kucaklayın.. ve ey siz nefes kapıları.. yasal bir öpüşle mühürleyin doyumsuz ölümle yaptığım bu süresiz anlaşmayı.." (bkz: adamım)
Vazgeçtim bu dünyadan
Tek ölüm paklar beni
Değmez bu yangın yeri
Avuç açmaya değmez
Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz
Ezilmiş hor görülmüş el emeği göz nuru
Ödlekler gecmiş başa derken mertlik bozulmuş
Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın
Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene
Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın
Değil mi ki kötüler kadı olmuş yemen'e
Vazgeçtim bu dünyadan
Dünyamdan geçtim ama
Seni yalnız komak var
O koyuyor adama...
Korkudan sahnede eli ayağına dolaşıp,
Rolünü şaşıran kötü bir oyuncu misali;
Ya da azdıkça içine sığmayan öfkesi taşıp
Kendi yüreğini zayıf düşüren çılgın biri gibi,
Unutuyorum, kendime güvenim olmadığından mutlaka,
Tam olarak söylemeyi aşk oyununun sözlerini;
Ve aşkımın yükü öylesine ağır geliyor ki bana,
Kendi aşkımın gücü karşısında eziliyorum sanki.
O halde, nedemek istediğimi bakışlarım anlatsın,
Konuşan gönlümün sessiz sözcüsü olsun onlar;
Aşkımı onlar açığa vursun, derdime çare arasın;
Öyle ki, hiç kalsın yanında, durmadan konuşanlar.
Ah, sessiz aşk neler yazmış, öğren artık okumayı,
Aşkın sırrına ermişler bilir gözleriyle duymayı...
