kendinizi gün içinde zihnen/bedenen yoracak şeyler yapın. boş kaldığınızda kalkın yine yorulun.
o zaman akşam vakti saat 10-11 arası uyumak istediğinizi ve sabahın 6'sında uyandığınızda kendinizi dinç hissettiğinizi, yeni güne hazır olduğunuzu göreceksiniz.
bilgisayar/akıllı telefon ve bunların getirdiği sosyal (!) medya insanı hareketsizliğe daha kötüsü depresyona sürükler; uyumak istemezsiniz. kendinizi yoracak bir şeyler yaptığınızda ise hiçbir şeyi düşünmeden o işe odaklanıyor oluyorsunuz.
kendimden yola çıkarsam...bir önceki çalıştığım kurum evime neredeyse 2 saat uzaklıktaydı ve ben günde 4 saatimi yolda geçiriyordum. işim esnasında ise günde 10 saate varan mesaiyle çalıştığım oluyordu; bunun yanı sıra fahri olarak birçok görevde de bulundum. bu tempo 3 yıl boyunca devam etti. akşam eve 7'de gelince sabahın bir vakti henüz gün ışımadan çıktığım için öyle bir yoruluyordum ki...akşam 10'da uyuyup sabah 5'te kalkıp gene bu tempoya ayak uyduruyordum. bir yandan da lisansüstü eğitim almaya ve onda muvaffak olmaya çalışıyordum.
işin özü...bir işi bitirdiğinizde diğerine yönelmeye çalışın. en doğrusu bu...
müptelası olduğum durum. yok arkadaş olmuyor uyuyamıyorum. bi de yarın erken kalkacağım millet bayram yaparken ben haber yapacağım.
(bkz: hayat beni neden yoruyorsun)
