aklındakilerin seni esir alması durumudur. esareti, gün aydınlanmaya başladığında fark edersin. kalelerin düşmüştür artık, savaşmak içinse çok geç kalmışsındır.
uyumaya çekinmektir. Yatak sanki çivilerle kaplanmış, yastığın kirpi, yorganın yılan olmuş hissi. Onun yanından gerisi yalan olmuş da denebilir. Orda burda sersefil uyuya kalırsınız.
Çocukluğumdan beri her gece yaşadığım hadisedir.bazen düşünmekten uyuyamam, bazen üzüntüden bazen sevinçten. Ama çoğunlukla düşünmekten. Bilim adamları buna "IQ yüksekliği" tanısı koyarak yüreğime su serpmiştir.
Sabahın 7 sinde kalkıp iş başı yapıp 10 saat çalışın bakayım uyuyamamaktan kalıyormu eser. Öğlen 3'e 4'e kadar uyu sen sonra geceleri doğal olarak uykun gelmesin. Sonra neymiş zekiymiş. Tabi.
zihne saplanan derdin verdiği acıdandır çoğu zaman. bu yüzdendir ki kimi bunu yaşamaktansa sonsuz uykuyu tercih edebiliyor, kimi de düşünme yetisini kaybetmeyi. kimi de alışıyor buna, sigara dumanını içine çeker gibi.
son günlerde sıcaklardan dolayı pek çok insanın başına gelen durumdur. ha bazı insanlar var çevre şartlarından etkilenmeyen onlar top atsak uyanmazlar.
