Haruki Murakami'nin yazdığı ve illüstrasyonlarıyla daha da dikkat çekici hale gelen kitaptır.
insanda farklı zamanlarda tekrar tekrar okuma isteği doğdurur.
Sabah altıdan sonrası eziyet gibi gelen, insanın dinlenme biçimi. Beş buçuk saatten sonrası tamamen külfet. Öğleye kadar uyuyanları, hemen uyanamayanları, uyandığı halde yatakta dönüp duranları görünce hiçbir şekilde anlam veremiyorum.
ara sıra yapılırken rüya görülen eylemdir.
eğer rüya, kabus değilse. muhteşem bir olaydır.
keşke yeniden uyuyup o rüyaya bir kez daha gitsem diyebiliyor, insan.
amk bilim dünyası şu kapsül yemekle uykuya ihtiyaç duymadan yaşama şeysini bir türlü bulamadı. orospu gibi günde 9-10 saat uyuyorum ben, kabaca hesapladım ömrümün 30 senesi uykuyla geçecek.
yemek yerine hap yutsak sıçma ve yemek yeme zamanı da düşer. kral gibi yaşarız, bir sürü boş vaktimiz olur, karıyla kızla gezeriz.
Çocukken büyümemiz için gerekli olduğu söylenen uyku, büyüdüğümüz için sanırım, artık kolay kolay uğramaz oldu. "Sen artık büyüdün, bak başının çaresine" der gibi.
Yalnız, epifiz bezimin olduğu yerden öpücük konduran olsaydı rahat bir uyku uyurdum belki.
Epifiz bezi önemli!
