buraya yazacaklarımdan dolayı beni yargılayanlar olacak, bana kızanlar hatta küfür edenler, adam değilmişsin diyenler olacak inanın siz de haklısınız ama yaşadığım duyguyu yaşasaydınız benim yerimde olsaydınız siz ne yapardınız? iyi ki de değilsiniz…
bundan 1 yıl önce benden 8 yaş genç bir kızla tanıştım ben 33 yaşındayım. 7 yıldır evliyim. bu kızla ilk tanıştığımda hiçbir yakınlık göstermedim hatta beni evine çağırdığında gittim ve olamayacağımızı anlattım ama iki hafta sonra onu özlediğimi fark edince ben aradım… o gece ilk kez beraber olduk sonrası, sonrası zaten aktı gitti. sevgili gibiydik. gerçi ilk başlarda ikimiz de ‘sadece sevişiyoruz’ modundaydık o date’e çıkıyor bana anlatıyor başarısız datelerinle dalga geçiyorduk. aylar geçti, beraberliğimizin beşinci ayında bir anda beni bıraktı, evlisin devam edemeyiz dedi o an canımın acıdığını aslında onu sevdiğimi hatta aşık olduğumu fark ettim. sonra tek bir sözümle ikna ettim onu; yarınımız yok diye bugünümüzü yok etme… sonrasında yine sadece seviştiğimiz neredeyse dışarıda vakit geçirmediğimiz bir beş ay daha. bu beş ayda birbirimize aşık olduğumuzu defalarca söyledik ama bir gün geldi, öyle bir gün ki ülkenin de kaderini belirleyen o gün 28 mayıs 2023… eşimle bu kızla tanıştığımdan beri neredeyse hiç yakınlaşmamış toplasan bir elin parmak sayısını geçmeyecek kadar birlikte olmuştuk. ama o gece seçim sonucunum üzüntüsüyle çok içmiştim o gece eşimle birlikte olduk… 3 hafta sonra eşimin hamile olduğunu öğrendim. sevgilime onu kaybetme pahasına hemen bunu söyledim. ona yalan söylemezdim. sonra bir ay çalkantılı bir şekilde devam ettik ve bir gün ona ‘bu rasyonel değil devam edemeyiz’ dedim. yollarımız ayrıldı. filmlerdeki gibi bir aşk yaşadığıma inandırmıştım kendimi öyle ki eşimin iş sebebiyle istanbul’da olmadığı bir hafta sonunu sevgilimle beraber geçirdik. veda anında kapıda oturduk yere düştük ve ağladık. sonra çıkıp gittim. ne o beni ne ben onu arayacaktım. dayanamadı üç gün sonra aradı. yine buluştuk, sonra ben böyle dayanamayacağımı söyledim çünkü ne sarılmama ne öpmeme izin veriyordu benimle sadece paylaşmak konuşmak istiyordu. yapamam dedim bu acıya dayanamam seni görmemem lazım… yine gittim ama çok alkollü bir gece yine ona gittim… bu sefer sarıldı, bu sefer beni yatağına aldı. sevgilim var ona daha fazla bunu yapamam dedi. yıkıldım… şimdi beni kötü geçen gününü paylaşmak için arayıp limanımsın diyor ben ise geç kalmış bir kararı almadığım ve yaptığım bir hatanın (karıma doğru zamanda doğru şeyleri söylememek) acısını yaşıyorum. hiçbir arkadaşıma anlatamıyorum, anlatamamak daha kötü içinde büyüyor acı. nasıl kurtulurum nasıl geçer bilmiyorum. her şey anlamsız…
Zaman zaman evlenmek istiyorum. Evlenmiş olmak. Sonra görüşmek veya direkt evlenmek isteyen biri çıkınca çok geriliyor ve reddediyorum. Açıkçası zaman tanımak falan da geriyor bana. Onun vaktini çalıp oyalıyormuşum gibi. Ayıp olmasın diye evlenirim de ben yarın bir gün. Neyse, dizilerdeki gibi arka planda müzikli yıldırım aşkı olmayacağına göre bu saçma sapan hareketten kurtulmam lazım ama nerdeee. Anca gereksiz tiplerle muhabbete devam.
yaftalanmaktan yoruldum,
düşünmekten yoruldum,
öz eleştiriden yoruldum,
ruhumun zaman zaman daralmasından yoruldum,
ülkenin geleceği için dertlenmekten yoruldum,
toksik insanlardan yoruldum,
sikko ve yavşak ön yargılardan yoruldum,
bazı şeylerim olmayışlarından yoruldum,
ara ara ruhumu elen geçiren yalnız hissetmekten yoruldum,
bazen ruhsal, bazen fiziksel ama tüm mesafelerden yoruldum,
görgüsüzlükten, ince düşünmekten yoksun insanlardan yoruldum,
artık huzur bulmak, dinginlenmek ve uğruna keyifle yorulacağım şeyler istiyorum.
çok mu lan bu istek? çok mu, bilmiyorum.
zaman gösterecek ama uğruna değecek şeyler için yorulmak istiyorum artık.
arkadaşım beni engelledi. hiç anlatmadığı varlığından bi haber olduğum kız arkadaşı da bir sürü küfür falan etti (bkz: vizyonsuz)
sonuç olarak arkadaştık ve böyle yapması hiç hoş değildi. ve gerçekten ondan nefret ediyorum. hayatım boyunca gördüğüm en aşağılık insan olabilir.
ama yine de arkadaş olduğumuz süre zarfında güzel anılarımız da olmuştu. neyse herkes kendisine yakışanı yapar.
demek ki herkes şerefli değil.
rami kütüphanesi açıldığı için akp'ye oy vermeyi düşünüyordum ama oysaki akp'nin ve akp'lilerin dünya görüşü bana uymuyor o yüzden rami kütüphanesinin açılması çok güzel ancak oyum akp'ye değil.
Hayatımda gördüğüm en boş, en en en en insanların %90 gibi büyük oranı uludağ sözlükte bulunuyor. Ayrıca cidden "ulu kreş" diye bir alternatif site falan lazım.
Bi başlığa yazarken dur ben buna kesin saçma bişey yazmışımdır diye içimden geçirdim. Eski tarihlere bakarken farkettim Hakikaten de 6.5 sene önce ultra ergen entry yazmışım.
Hayatimda ilk defa bir kadina kufur ettim.
2 ay once is yaptigim insan hak edisimi vermedi. Bugun de bekledigimin ceyregini yatirmis. Hayir deyince de dolar cok yukseldi, kar yapamadik diyor.
Ulan bazi kadinlar, sirf etek giyiyor ya da dekolte yapiyor diye erkekleri yonetecegini falan saniyorlar galiba.
Al o parayi sok gotune dedim. Sonra patronu aradi. Ona da giydirdim.
Sonuc cuma gunu ya tam para yatacak ya da cigerini sikicem onlarin.
Arkadaşın biri deist olduğumu sanıyormuş, kız kardeşim ateistler gibi konuştuğumu söyledi bana videolar falan izletmeye çalıştı ama ben derinlemesine Müslümanım. Çoğu insan kalıplara sıkışmış kalmış şaşırarak izliyorum.
