toparlanıp çıktı, artık alışmalıydı erkekler tuvaletine girmemeye, manyak mıydı neydi, uğruna dünyayı karşısına aldığı yeni bir bedeni vardı, sakin sakin, derin nefes alarak yürümeye başladı caddede.
boşverr düşünme dedi, boşver! bunu öğrenmeliydi, içindeki hassasiyet onu nerelere getirmişti, hem iyi hem kötü, evreni görebilen gözler hislerimiz evet, ama "yeterince gördüm sanırım ben" dedi; karnı açtı..
bu gece içi içine sığmıyordu saatin tıkırtısı sanki olacakların habercisiymiş gibi yalnız kovboy at adam ı ürpertiyordu. yan masadaki dansçı kız ise yine bütün oynaklığıyla aşna fişne etmeye devam ediyordu. birden bir ses duyuldu.
yanıp sönen ışıkların salondaki insanların gölgeleri üzerindeki yaptığı hareket etkisi gözlerinde uyuşmaya sebep oluyor fakat alkolün etkisi ile uyuşmuş beyni bunun önüne geçemiyordu. çaresiz gölgelerin duvarda yarattığı anlık hareketleri izlerken, dudaklarını kıpırdatarak bir kaç kelime konuşmaya çalıştı.
çişim dedi.
yanındaki noldu abi diyince morali bozuldu sustu.1,5 yıl aldığı diksiyon dersinin boşa gittiğini düşündü , baksana bir "çişim"i bile duyuramıyorum dedi içinden.belki de salondaki gürültü sebep olmuştu. o da bunu düşünmüştü ki sonra salondan ayrılmak istedi.içindeki bütün aldanmışları geride bırakarak...
gitmek için bir sebebi olmalıydı. nazik adam her zaman nazik olmalıdır ve
-çişim geldi ben gidiyorum dedi
-(yanındaki dingil)abi içkileri bedavaya getirmek için yapıyorsan bu numarayı merak etme be öderim dedi.bu lafın üzerine bir kez daha yerin dibine girmek istedi. çevresindekiler söylediğini ya duymuyor ya da anlamak istemiyorlardı.
duyulmamanın verdiği rahatlıkla da yüksek sesle ; lan siktir git diye karşılık verdi. ama bir terslik vardı , şangır şungur çingene hamamı gibi gürültülü olan salon onun bu cümlesini bekliyormuşcasına birden susuverdi ve o büyük bir sessizlik içinde herkesçe duyuldu.bu lisede herkes gürültü yaparken birden sınıfta sessizliğin hakim olmasıyla o anda edilen küfürün öğretmene kadar ulaşmasından farksızdı.artık bu şansızlıkla evden bile dışarı çıkmamalıyım diye düşündü en sonunda.
araya troll kardeşlerimiz karışmadığı sürece ilginç ve eğlenceli bir deneyim olabilecek hikayedir.
edit: başlığı çok güzel uyandırmışım lan, öyle böyle değil.
bir gün yine hüzün dolu gözlerle bir yol haritası bulup, yozgata bisikletle gitmeyi, aynı anda bu seyehatle atanamayan öğretmenler için protesto amacı gütmeye karar verdi.
