kutuplaşmanın çok fazla yaşandığı ülke. karşıt görüşlerin birbirleri arkasından söylediklerini duyunca o kadar üzülüyor ve çaresizleşiyorum ki... her yer bilgi kirliliğiyle kaplanmış. herkes öfkeli. Allah ülkece yardımcımız olsun...
kötü günler geçiren ülkem.
insanlar ölüyor, gencecik insanlar.
neden?
dediğim dedik, çaldığım düdük diyen bir diktatör yüzünden.
insanları galeyana getiren, nefretle beslenen bir hırsız yüzünden!
dün burak karamanoğlu isminde bir çocuk daha öldü, henüz 22 yaşında. siyasi görüşü, hayat felsefesi, karşıt görüşlere bakışı zerre sikimde değil, o daha 22 yaşında bir çocuk. facebookta paylaştığı yazıları gösterip " ama böyle böyle demiş, polise destek vermiş, tehdit etmiş" diyenlerinde afedersin beynini sikeyim, çocuk lan o. çevresinden etkilenen, kendi çapında görüşlerini belirten bi çocuk. biz nasıl gezide duruşumuzu gösterdiysek, jopumuzu, gazımızı yediysek o da gösterdi.
şimdi hayatta değil.
katili belli.
sahi adam mı öldürdüm?
bişey mi çaldım diyordu birileri!
gencecik çocukları öldürdün!
parayı siktir et, koca bir milletin vicdanını çaldın...!
son aylarda hızlı olan gündemi virajlı yollarda ilerleyen freni patlamış bir tırı andırıyor. doluşmuşuz içine. frenin patladığını ise çok az kişi biliyor. herkesin bildiği yolun virajlı olduğu.
süreç içerisinde yaşanılanların en vurucu darbesi 30 mart'ta olacak şüphesiz. ve 30 mart'tan sonra freni patlamış tırın içindekiler sesini daha gür çıkarmaya başlayacak, işte o zaman tır şoförünü ve yan koltukta gül'ümseyen muavini zor günler bekliyor olacak...
ve elbette ki, tırın içidekileri...
siz götürmemişsiniz ki bu tırı servise, bakıma...
varsa yoksa dağlara sürmüşsünüz, düz yol göstermemişsiniz.
kimyasını bozmuşsunuz.
gezi parkını yaşadık. canlar kaybettik, canımız gitti.
birbirimizi ötekileştirmeye devam ettiğimiz sürece yaşanılan gerginliklere bir dur diyemeyeceğiz. ve maalesef yaşadığımız, yaşattığınız gerginlikler sonucunda yitip giden canların hesabını vermedikçe sizler bunlar yeni gerginliklere sebep olacak.
ülkenin temel sorunu adalet iken nedir siz ile bizi birbirinden ayırt eden?
sorunun bu temeline inemediğimiz sürece virajlı yollarda ışıklandırması olmayan uzun soluklu karanlık tüneller de göreceğiz.
işte o sırada kazım koyuncu'nun bir şarkısını açacağım ben tırın arka tarafında ve şöyle diyecek kazım abi;
''korkuyorum ben geçmişten, korkuyorum gelecekten...''
g üzel ülkem bugünlerde zor günler geçirmekte. yolsuzluk, hırsızlık albildiğince.daha da karanlıklara gebe gibi görünüyor. insanlarımız sağduyulu olmak suretiyle bugünleri de aşacaktır.
yaşım 17 iken, " ya sev ya terk et. " diyordum. 27 olunca da uganda' ya siktir edilmeyi hayal ediyorum. kimse hariçten gazel okumasın, bu kadar güzel bir coğrafyayı piç eden ulu ırkıma da selam olsun. hepinizin eşeği kancık, partileriniz iktidar olsun. üç kıtaya bayrak dikenlerin torunlarını, üç tavuğa su veremeyecek kıvama getirenlere lanet olsun.
koca bir pasta var. herkesin derdi tek 'en büyük dilim bana kalsın'
iktidarı inatla 'hayır yememin önünü tıkyamazsınız' diyor, cemaati bir yandan 11 senelik can yoldaşı iktidara 'ben yemezsem sana da yok' diye kendini yırtıyor, ortaya saçabildiği kadar pislik saçıyor. muhalefeti diğer taraftan 'siz çok yediniz hadi sıra bizde' diye emziği alınmış bebek gibi ciyaklıyor.
ulan biri de şu ülke için faydalı ne yapabilirizin peşinde değil amk.
a parti, z parti, g cemaat bunlar hikaye. mesele direkt bizimle, o koltuklara talip olan ve olacak vatandaşlarla ilgili arkadaş. en alt kademesinden tut cumhurbaşkanına kadar her dönemde herkes için geçerli bu. son 10 sene ile sınırlı değil.
bireysel bazda toplumun geneli ne zaman devleti sağılacak inek olarak görmez o zaman ilerisi için bir nebze ümitkar olabiliriz açıkçası.
her daim sövülen, her daim sevilen, gözleri güzel kadınlar kadar bağlılık yapan, uğruna ölünmek isteyen, hep değer verilen, yeri geldiğinde ona sahip olmak için milyonlarca insanın ölümünü göze aldırtabilen coğrafyadır. dünyanın en önemli iki organı arasında ki bağdır. şeytanın, bir zamanlar avrupa ülkelerine oynadığı oyundur.
her ne kadar umutların azaldığı, karanlığın çöktüğü orta çağ vari bir yönetim ve anlayışa sahip insan pazarı haline gelmiş gibi görünse de bunlar da atlatılacak. değişim kaçınılmazdır, filmin sonunda yine iyiler kazanacak. *
bir ülke düşünün banka müdürünün evinden ayakkabı kutusu içinde 4. 5 milyon dolar para çıksın bakanların adları ve oğulları ünlü iş adamlarının adları ve de başbakanın oğlunun adı yolsuzluk ve rüşvette anılsın sonra bu ülkede operasyonları başlatan savcıların yerleri değiştirilsin polislerin yerleri değiştirilsin ve yolsuzlukta adı geçenler yavaştan aklanmaya başlasın. bir de başabakan düşünün faiz lobisi, kaos lobisi hatta patates lobisi uydursun. ülkenin en gergin olduğu zamanlarda başörtülü bacıma şiddet uygulandı, camide içki içildi yalanlarını savurup birde kendine oy veren kesimi belirtip %50 evlerde zor tutuyoruz desin. bunların hepsi hikaye gibi ama işte hepsi güzel ülkemiz türkiye cumhuriyeti içinde gerçekleşen olaylar.
doğulabilecek en kötü ülkelerden birisi . ne iyiyi tam olarak yaşayabilirsiniz ne kötüyü tam olarak yaşayabilirsiniz . ömrünüz boyunca bir topal gibi, bir saralı gibi sendeler durursunuz .
Türkiye; Ne yazık ki, proleter ile burjuvazinin arasında büyük ve ihtişamlı dağların olduğu ülkedir. Bir yandan Proleter başını suyun üzerinde tutabilecek kadar maaş alarak umutlarını yıkıp giderken, bir yandan da Burjuvazi kazandığı paraları sayarak mutlu hayatına devam etmektedir. Nice insanlar var! 14 saat boyunca çalışıp yarınını düşünemeyen.. Nice insanlar var! işi uğruna bedeninden bir parçayı kaybeden..
Bir umuttur yaşamak, yılma yıkılma Proleter! güzel günler göreceğiz güneşli günler...
allah tan torpilli memleket.
her devirde temellerine dinamit koyanlar var lakin hala dimdik ayakta ve yavaşta olsa ilerliyor.
bir de koşturan bir ekip gelse uzaya çıkar o derece de potansiyele sahip.
nüfüsun yüzde 95 i sözde müslüman olan ülkedir, kaç yıldır düzenli camiye giderim kandil geceleri ve cuma namazları hariç camileri hiç tıklık tıklım görmedim ama sokakta kısacık etekle gezen sözde müslüman bir sürü kadın gördüm.
