koca bir pasta var. herkesin derdi tek 'en büyük dilim bana kalsın'
iktidarı inatla 'hayır yememin önünü tıkyamazsınız' diyor, cemaati bir yandan 11 senelik can yoldaşı iktidara 'ben yemezsem sana da yok' diye kendini yırtıyor, ortaya saçabildiği kadar pislik saçıyor. muhalefeti diğer taraftan 'siz çok yediniz hadi sıra bizde' diye emziği alınmış bebek gibi ciyaklıyor.
ulan biri de şu ülke için faydalı ne yapabilirizin peşinde değil amk.
a parti, z parti, g cemaat bunlar hikaye. mesele direkt bizimle, o koltuklara talip olan ve olacak vatandaşlarla ilgili arkadaş. en alt kademesinden tut cumhurbaşkanına kadar her dönemde herkes için geçerli bu. son 10 sene ile sınırlı değil.
bireysel bazda toplumun geneli ne zaman devleti sağılacak inek olarak görmez o zaman ilerisi için bir nebze ümitkar olabiliriz açıkçası.
