on yıldan fazla, dört ayrı şehirde, idareci ve öğretmen olarak çalışmış biri olarak gözlemlerimi ve önerilerimi aktaracağım.
son yıllarda yeni derslik yapımı, personel alımı ve teknik donanım anlamında ciddi atılımlar yapıldı ancak bunlar tabi ki yeterli değil. iş yine öğretmen de bitiyor. orası da ciddi şekilde içinden çıkılmaz halde.
okullarda ağır şekilde memur zihniyeti hakim. iyi çalışan da, gevşek olan da aynı ücreti aldığından, hatta aynı itibarı gördüğünden nerdeyse kimse de iyi performans kaygısı yoktur. öğretmenlerin kabaca 10/8 i kendini geliştirmek, mesleğini daha iyi yapmak için hiç bir sebep görmüyor. hatta öyle ki; herhangi idealist bir öğretmen bir yerlerde bir seminere, konferansa vs. katılsa ve bu durum okulda duyulsa tuhaf karşılanıyor. bazen asosyallik belirtisi görülüyor, bazen de eş bulma çabası... hizmet içi eğitimler ise hak getire.. zorla, imza listesiyle öğretmenler bir yere toplanır, yine bir memur olan daha üst düzey biri gelir sadece yukarıdan resmi yazı geldiği için, o yazının gereğini yerine getirmek için göstermelik bir kaç şey söyler, imzalar atılır, herkes dağılır.. yıllardır böyle..
performansa dayalı ücretlendirme gerekir ama onu da yapmaya çalışırken, türkiye gibi sürekli insan kalitesi ve profesyonelliğinin sorgulandığı bir ülkede değerlendirme yapacak kimselerin objektif ve vicdanlı davranacağı çok su götürür bir gerçek. herkes biliyor ki; personeli değerlendirecek müdür ve amirler, çalışkanlıktan çok sendikaya, zihniyete, hemşeriliğe vs bakacaktır.
ayrıca 900 bine yakın öğretmenin olduğu söyleniyor. herhangi bir eğitim reformu gereği, memur zihniyetindeki tembel öğretmenlerin konforunda ufacık bir oynama hükümetler için ciddi oy kaybı anlamı taşır. buna da yanaşacak babayiğit hükümet bulmak zor...
öğretmenleri belirli aralıklarla sınava alarak değerlendirme de çok yerinde bir uygulama değil. yaşlılar kesin çakılır. bir de sınavda iyi not almış olmak iyi öğretmen olduğu anlamına gelmez. kimi sınava iyi çalışır, yüksek notunu alır ama sınıfa girdiğinden sürekli çocukları meşgul edecek işlevsiz bir ödev verir, telefonu ile uğraşır. görmediğimiz şeyler değil...
okulların çoğunda köhne ve hantal bir hava hakimdir. gidin bakın sınıflarda aylar öncesinden kalmış, rengi solmuş, unutulup kalmış afişler vardır. çoğu sınıfta ise tahta ve sıradan başka eğitimsel materyal yoktur.
özellikle ortaokul ve liselerde öğrenci olayları çok ciddi sorundur. burada öğretmenlerin hakkını yememek lazım gerçekten mağdur ve sıkıntılı durumdadırlar. öğrencilerden korkan, kabadayılık taslayanları sineye çeken pek çok öğretmen vardır.. ortaokulda resmi olarak öğrenci için hiç bir yaptırım yoktur. en fazla okulu değişir. bunu çoğu öğrenci bilir. özellikle kenar mahalle okullarında çalışmak öğretmenler şu anda için işkencedir.
önerilerim:
eğitimde kalite kaygısı taşıyorsak personel reformu kaçınılmaz. öğretmenlerin aşırı rahatlığına son verilmeli. ama bunu kimseyi mağdur etmeden, öğretmeni hangi fikirden olursa olsun ideolojik saplantı içinde olabilen amirlerin iki dudağı arasındaki söze kurban etmeden yapmalı. öğretmen performansa göre değerlendirilirken mümkün olduğunca çoklu değerlendirme odakları olmalı. hizmet alan velilerin görüşüne başvurulmalı. değerlendirmede okuldaki diğer tüm öğretmenlerin elektronik ortamda görüşü alınmalı. belli oranda amirler not vermeli. ortaokul ve lisede öğrencilerin merkezi sınav sonuçları dersine giren öğretmenin niteliği için ayrıca kıstas olmalı. ancak burada öğrencilerin toplu sonuçları başka okullardan ziyade önceki yıllarla karşılaştırılmalı.
üniversiteler ile meb yoğun ilişki içinde olmalı. üniversitenin akademik personeli düzenli aralıklarla öğretmenlere nitelikli hizmet içi eğitim vermeli. son eğitimsel yaklaşımlardan öğretmenler haberdar edilmeli. öğretmenlere sınav yapılacaksa bu kurslardan sonra öğrendikleri ile ilgili yapılmalı.
özel okullar teşvik edilmeli. onlardan vergi falan alınmamalı. hatta personelin sigorta giderini de devlet karşılamalı. özel okulların en az % 20 başarılı öğrenciyi ücretsiz okutma kotası olmalı.
ortaokullar çeşitlendirilmeli. mesleki ortaokullar açılmalı. ilkokuldan çıkan öğrenciler akademik seviyesine göre okullara gitmeli. tüm öğrencilere matematiğin karışık denklemlerini, türkçenin zor gramer yapısını vs öğretmek zorunda değiliz. iş dünyasının nitelikli çırak sıkıntısı yaşadığını biliyoruz. iş dünyası ile ortaokul ve liseler entegre halde olmalı. gerekirse sektörler eleman ihtiyacına göre meb bünyesinde okul açabilmeli.
emekliliği dolmuş öğretmenlerin çoğu en niteliksiz öğretmen grubu.. çoğu çocuğunun üniversiteyi bitirmesi, ev taksidinin bitmesi vs gibi sadece parasal nedenler okula gelip gidiyorlar. buna çözüm için emeklilik cazip hale getirilmeli.
son on yılda ülkede iyi gelişmeler oldu. ancak mevcut hükümetin en başarısız olduğu alan eğitim kanımca. halka talep etmese bile hükümet yüksel aklın gereği eğitimdeki yenilenmeye öncülük etmeli. çünkü ülkenin uzun vadeli, gerçekçi ve kalıcı kalkınmasının başka yolu yok...
Calismadan bir seyler kazandirir fakat bu sisteme gore calismak=ezber oldugu icin insanin calisma sevkini yok eder. Yapilandirmaci egitim yoksunlugu yuzunden her seyi bir baskasindan ogrenme geregi duyan,merak etmeyen,arastirmayan robotlar yetistirir. Karsisindakiyle konusmayi beceremeyen doktorlar yoldadir.
sebebının az bıraz öğretmenler olduğu düşüncesındeyım. daha çok tatıl daha çok para ve yattığın yerden para anlayışına ıtmek ınsanları. Bunun sonucu değersız öğretmenler türüyor. Bu meslek çok kutsaldır. Insan yetıştırıyorsun. Bır ana ve baba gibi.
din ve siyasi idolojilerden arınmamış, tamamen bak, çocuklarımızı okula gönderiyoruz ,lafını demek dışında bir işe yaramayan bir sistem. türk eğitim sistemi utanç kaynağıdır. okumasak belki daha az cahil kalırdık.
ne ingilizce ögretir ne de disiplinli bir üniversite hayati sunar. o kadar berbattir ki bazi adamlar okula bile gitmiyor ama yine de bir sekilde geciyor. cogu egitimli bile sayilmaz.
insanların zekasını değil hafızasını ölçer. 2 gün önceden tuttuğunuz notları ezberleyin sınava girip Sınavı geçin 1 hafta sonra ezberlediklerinizin sadece %10 unu hatırlayın. Amk ben mi dahiyim başımızda ki devlet bitüklerimiz mi mal? Bu sorunu çözmek için tüm varlığımızı eğitime yatırmalıyız. 30 sene zorluk çeker gençliğinize iyi eğitim verir sonra dünyanın önde gelen ülkelerinden olmaya başlarız. 100 senede en iyilerinden ve büyüklerinden oluruz.
öğrencileri stajyerlik yapan liseler ve sadece kültür derslerinden ibaret liselerin aynı kefeye koyulması gibi saçmalığı içerisinde barındıran sistemdir.
Bizim sistemimiz tek düze bir bakış açısı izliyor ne yazık ki . Teknik ve Taktikten uzakta kalıplaşmış konular öğretiliyor insanlara ki sorsan hangisi işine yarar . Kendisini tanıtmayı beceremeyen iki kelimeyi bir araya getirip cümle kuramayan bir sürü bilim insanıyım diye ortalıkta gezinen insanlar mevcut ülkemizde ki bir de bir yerlere mi gelmek istiyorsun işte o vakit dıdının dıdısını araştırmaya koyul çoğu zeki insan dıdısının dıdısını bulamadığı için bulunması gereken konumda bulunamıyor ve bunu atlamadan geçemeyeceğim şu alfabenin harflerinden oluşan o mükemmel sınav sistemlerimiz yok mu hani şu öğrencileri denek haline getiren sınav sistemi bizim eğitimde o sınavdan düşük mü aldın tamam onayı aldın senden bir şey olmaz , sen bunca sene boşuna okudun ki bunun yanlış olduğu insanlara anlatılmalı başarı sadece bu sınavlarla ortaya çıkan bir şey değildir kişi hangi koşulda hangi konuda başarılı olacağını daha sonrada anlayabilir ve araştırdığımızda birçok bilim adamı dediklerimiz de başarısız damgasını alıp adlarını tarihe yazdırmıştır.
