başlarını sevgiyle okşamamıza ve içlerindeki güzelliği kendilerine göstermemize izin vermeleri gereken yazarlardır. onlar ki bazıları sevgiyi yeterince ve belki de hiç tadamadıkları için böyleydiler. halbuki sevgiye mutlak şekilde muhtaç oldukları bu hayatta güzelliklerin kaynağını dışarıda ararken önce kendi içlerine bakmayı da yine kendileri unutmuşlardı.
