dil bilgisi bilgilerimle baktığımda, sevgisi olan kimse olduğu çıkıyor. yani insanın sevdiği değil onu seven onun sevgisine sahip olana sevgili denir. onun sevgisine sahip olan deyince sevilen insan olması da mümkün olduğu için işte bunun için türkçem zayıfı hep. alakalı olarak zayıf sevgili de iyidir ayrıca. ne bileyim.
sevgili.
dünyanın en saçma kişisi.
çünkü hayat karartır. umutsuzluğu arttırır. karamsırlığı pekiştirir. üzerindeki bir çok davranışın değişmesini ve çevre tarafından eleştirilmeni sağlar sevgili.
bu partnerden uzak kalmak durumunda ise ap ayrı bir üzüntü ve eksiklik kaplar insanı, helede karşılıksız sevildiyse geceleri sadece ölmek vardır. insan üzerinde bu kadar sansasyonel, değişik izler bırakan ve insan hayatını derinden etkileyen bu partner için daha ne kadar çabalamamız gerekiyor. cevabını hiç bir zaman bulamıyacam biliyorum. sonuç olarak karşına anlamsız hayat ve hayata yakınma,sitem ve intihar düşünceleri.
sevgili
bazen hayatını adadığın, uğruna ölümü göze aldığın kişi; bazen de uğruna ölümü göze aldığın kişi seni terkedip gittiğinde avunmak için sığındığın kişi. göreceli bir kavram yani. kesin sonuçlara ulaşmanın mümkün olmadığı , kişiye göre değişken bir kavram...
susuşmanın yıllar gibi geldiği.. o yılların yaşanmamış gibi geçtiği.. yine de hala bir umutla bir gün gelip size sarılmasının, sonra hepsinin bir anda unutulmasının beklendiği kişi; kişiden çok öte.. her şey..
mümkün olduğu kadar karşı cinsten seçmek lazımdır. illa ki şart değil ama öyle yapmakta fayda var bence. kafa güzelken yapmayın bir de bu dediğimi. aklınız bulanıp yanlış yollara sapabilirsiniz.
türkülere konu olmuş, nice hikayeler yazılmıştır adına. hayat arkadaşıdır. bazen bir süre, bazen ölene dek. kokusu, gülüşü, bakışı ve hüznü unutulmaz. ağzından çıkan her söz, her hece ve her kelime değer kazanır bir saniyede. ve bazıları onun için yaşar. ve bazıları onu unutmak için. yara açar kimi zaman. kimi zaman açılan yarayı kapatır. sevgili... beni nereler de ararsın şimdi bilmiyorum. şarkılarda mı?
sahici olanından bahsediyorsak, yanında en çok eğlendiğin, sadece yanında olmasının huzur ve mutluluk verdiği, başka insanlarla iletişim kurmanı güçleştiren, içindeki ölü kelebekleri kıpraştırtan masal kahramanı.
...sevgili, sen beni o korkak, o güvensiz halimle tanıdın hep... o minnet hissiyle... o sevgiden ne yapacağını bilemeyen ve bu yüzden hep kaybeden halimle tanıdın... keşke bir de beni yokluğunda görseydin... o cüretkar, o her zulmü, her zorbalığı yoketmeyi göze alacak kadar korkusuz...
sevgili, sen beni kaybedecek bir şeyi kalmamış halimle tanısaydın bir kez...
...
bu hayat böyle olmasaydı, başlarken bitmeseydi herşey...sonsuzluğa kalmasaydı adın... herşey burada kesilmeden, bitmeden, kirletilmeden yaşansaydı.
adını kimselere söylemeden ölmek isterdim. ah sevgilim, sen beni bir de ayrılığında görseydin...*
