...sevgili, sen beni o korkak, o güvensiz halimle tanıdın hep... o minnet hissiyle... o sevgiden ne yapacağını bilemeyen ve bu yüzden hep kaybeden halimle tanıdın... keşke bir de beni yokluğunda görseydin... o cüretkar, o her zulmü, her zorbalığı yoketmeyi göze alacak kadar korkusuz...
sevgili, sen beni kaybedecek bir şeyi kalmamış halimle tanısaydın bir kez...
...
bu hayat böyle olmasaydı, başlarken bitmeseydi herşey...sonsuzluğa kalmasaydı adın... herşey burada kesilmeden, bitmeden, kirletilmeden yaşansaydı.
adını kimselere söylemeden ölmek isterdim. ah sevgilim, sen beni bir de ayrılığında görseydin...*
