ahmet kayaya çatal bıçak atıp daha sonra sahneye çıkıp marş söyleyen kendini türk sayan ve askerden firar eden saçma sapan şarkılar yazan kenine sanatçı denilen kişi.
bir takim kesimler tarafindan kiskanilsa da turkiye' nin en yakisikli popcularindan. goturdugu guzellerin, hatta asiri guzellerin haddi hesabi yok. yakisir gonul adamina, yazdigin sozlere kurban olayim.
hit şarkı yazma polinomik fonksiyonunu bulmuştur. şarkılarında bir anlam bütünlüğü aramak boşunadır. hakkında kimse iyi bir şey söylemediği halde nasıl bu kadar seviliyor tartışmalıdır. bence bu durum türkiye' de herkesin belgesel seyretmeyi sevip de hiç izlememesi ile ilgilidir.
iki üç gün önce aldığım bir duyuma göre, şu anda bile 2020 yılına kadar yetecek şarkısı varmış. ve üretmeye * devam ediyor. korkuyorum, biri bu gidişe dur demeli. ayrıca hakkında yazılan girdilere bakınca kimsenin sevmediği görülüyor. ama o zaman neden her yerde dinleniyor işte ben bunu anlamış değilim. aynı durum bir şarkıcı için daha geçerli. (bkz: ismail yk)
22 mayıs cuma günkü bahçeşehir üniversitesi konserinde kalabalığı çoşturmak adına her şarkısından sonra "ona değmeeez öküz o öküz!!" şeklinde çığıran, bi ara kendini kaybedip "erkekler sizin yerinizde olmak için neler vermezdim, bu kadar güzel kızın yanındasınız" şeklinde apaçık yanan, ajda pekkan a verdiği resim adlı şarkısının "nasıl yazmışım be, şu şarkı sözlerinin güzelliğine bakın" diyerek propagandasını kendi kendine yapan ama yine de tüm gece eğlendiren çekik gözlü şarkıcı.*.
gözümde ahmet kaya'dan farkı olmayandır, hani bu tipin özellikle son 10 senede sırf piyasa yapma kaygısıyla gençliği uğrattığı mühim kültürel erozyon başka yerde yoktur, "serdaaar" diyen aptalların bugün filizlenmesine yol açmıştır.
asker kaçağı, kolpa vatansever falan bunlara hiç girmiyorum, arkadaşlar izah etmiş zaten. hatta daha da ileri gideyim, o pkk'lı bozması ahmet kaya'yı bu zattan fazla severim ben; çünkü elimde olmadan birkaç şarkısını dinliyorum, en azından insanlık namına bir şey içermese de sanattan anlayan bir adam. o yüzden serdar ortaç'ın dayak yediğine üzüldüm desem pinokyo olurum, vurun gari!
edit: ahmet kaya'yı gençliğinde severek dinlediğini falan söylemiş akabinde, uleyn iki çay kaşığı delikanlılık da mı yok sende? hani yedin bir nane bari arkasında dur da azıcık saygı görürsün belki, ama nerede... kendi silahıyla vurasım geldi: (bkz: dansöz)
dostu özledik diye şarkı yaparken terör örgütü başının ismini zikreden bir insanla, sırf onuncu yıl marşını söyledi diye karşılaştırılıp yerin dibine sokulmaya çalışılan sanatçı. afedersiniz ama bu ülkedeki insanların hayatına musallat olmuş bir teröristi kahraman gibi görenlerin karşısında her zaman insanlar vardı, var ve varolacak. serdar ortaç arkasında sarı üzerine kırmızı yıldızlı bayrakların önünde hiçbir zaman şarkı söylemedi. şimdi dağılın.
