3-4 senedir oynamadığım ama tekrardan başlamak istediğim oyun. böyle çok profesyonel olmayan, keyfine, yeri geldiğinde uzun uzun düşünerek oynamak isteyenler varsa ulaşabilirler. maksat zihnimizi bileyelim.
kitap bir geminin karadan ayrılmasıyla birlikte başlıyor. bu gemide dünya satranç şampiyonu mirko czentovic de bulunmaktadır. kitabın ilk bölümü czentovic'e ayrılmıştır. mirko babasını kaybettikten sonra bir peder tarafından yetiştirilir. bu çocuk öğrenim hayatı boyunca anlamak da, konuşmak da, iletişim kurmak da zorluk çekmektedir. peder tesadüf eseri çocuğun satranç yeteneğini keşfeder ve yükselişi hızlı bir şekilde başlar. bu yükseliş arttıkça insanlara yukardan bakışı da artmaktadır. başarısı egosuyla paralel ilerlemektedir.
kitaba başladıktan sonra dr. b karakteriyle tanıştığım zaman sanki karşımda yüzyıllar öncesinde doğmuş olan stefan zweig vardı. tam ismi hiçbir zaman verilmeyen dr. b yenilmez şampiyonun karşısına gelebilecek tek kişi belki de. çünkü yaşadığı hikaye başka kimseye ait olamazdı...
işte burada hikayeye yazarda dahil oluyor diyebiliriz.
1933'de, nazi'lerin yakmaya başladıkları kitaplar içerisinde yahudi kökenli zweig'in kitapları da yer alıyordu ve ülkesini terk etmek zorunda kaldı.
dr. b'nin satrançla ilk tanışması nazi'lerin sorgu odalarında 4 ay "hiç"likle başbaşa kalması sonucunda olur. sadece yatak ve parmaklıktan ibaret bir oda. gerçeğe tutunmak için gizlice aldığı satranç kitabı sayesinde hayata tutunur. beynini iki farklı kişi gibi düşünüp hem siyah hem beyaz olmaktadır.
ve hayat bu iki insanı yıllar sonra yolcu gemisinde karşı karşıya getirmektedir.
mirko czentovic tüm soğukkanlılığıyla nazileri temsil ederken, dr. b tüm zorluklara rağmen insan kalabilmeyi temsil ediyordu.
ancak stefan zweig gerçek hayatında hitler'in karamsarlığına yenildi ve bir daha asla kendi hayatını yaşayamayacağını düşünürek karısıyla birlikte intihar etti. satranç ise intihar etmeden önce yazdığı son romandır.
ana hatlarıyla anlattığım bu 80 sayfalık roman dönemi gereğincede oldukça kıymetli bir eserdir. zweig'in akıcı kelimeleri, betimlemeleri ve kişisel tasvirleriyle doyamayacağınız bir anlatım.
yenile yenile, hep daha tecrübeli bir rakiple oynayarak kendinizi geliştirmeniz gereken oyun.
ancak özellikle son bir kaç taş kaldığında (mesela 2 kaleniz ve bir atınız varken) belli başlı kısa yoldan mat hamleleri hiç şaşmaz. o yüzden onları ezberlemeniz yararınıza olabilir. öte yandan ben yine de bütün hamlelerin ve bütün formüllerin oynayarak, yaşayarak öğrenilmesinden yanayım.
Satranç okullarını veya satranç eğitimini bu oyunun düşmanı olarak görüyorum. Çünkü bu tarz eğitim almış kişilerin oynadığı şey satranç değil bir tür ezber.
Özgür bir zihinle oynanması gereken bir oyun.
stefan zweig in 71 sayfalik guzide kitabi. kitap kisa fakat bir o kadarda surukleyici. bir kase puding gibi hemen yalayip yutuyorsunuz. karakterler ve konun islenisi muhtesem. mutlaka okunmali.
"isn't it appalingly easy to think yourself a great man when you are not burdened by the faintest notion of men like rembrant, beethoven, dante or napoleon ever lived?" gibi karakterlerini özetleyen ve üzerinde düşündürten bir cümleye sahip kitap.
şantiyede formenlik yaptigim zamanlarda konteynirda satranc oynuyoruz usta basi genc bir arkadas vardi gormus bizi izledi tabi insaniz ya hemen ne anlar diye kafamdan gecirdim oyun kisa surmustu beraber oynayalim mi dedi ve adam beni 7 hamlede sah mat yapti ve santrancin nasil bir oyun oldugunu anladim.satranc benim basucu oyunumdur.kendimle savastigim.ugurlu tasim kaledir.
satrancın bütün olayı alternatif planları sürekli akılda tutmak ve rakibin hareketlerine göre daha fazla alternatifleri aynı anda düşünüp hepsini akılda tutmaktır.
çoğu oyuncu, 3 hamle sonra ilk hamlesinde planladığını unutur.
sonuç olarak satrancı anlık hamlelere göre oynarsanız, ancak şansa bala, amatör rakiplere karşı kazanabilirsiniz.
ve unutmayın ki: daha zeki olmanın tek yolu daha zeki bir rakiple oynamaktır. ve: karşılıklı oynanan her oyunda bir rakip birde kurban vardır, birincisi olabilmek için ne zaman ikincisi olduğunuzu bilmeniz gerekir.*
Cemaatlerde kalanlar bilir , yahudi oyunu oynamak haram diyen bile cikar .
Hadi kardesim yandan yandan , bizde bir kasparov veya fischer olaydi da satranc tahtamiz olmayaydi . Bak o zaman ulke ne prim yapardi, dusunsene kasparov Turk veya fischer ne olay olurdu.
Biz anca Cin'li masa tenisi sporcusu ve amerikali pivot ve guard arayalim kendimize , yetistirelim degilde arayalim.
