Baskentgazdan 386tl alacagim vardi.
Dun gece ruyamda 353tl aldigimi ve itiraz ettigimi gordum.
Bugun iadeyi almak icin pttye giderken elektrik faturamin geldigini gordum "33tl"...
yaşadığımız bir travmanın veya bizi derinden etkileyen olayların, bilinçaltımıza yerleşmesi ve uyuduğumuz vakit bizlere 7 saniye gibi bir sürede gösterilmesi.
rüyaların altyapısını genelde travmalar oluşturur. ancak çok düşünüp kafa yorduğumuz bir olay da rüyamıza girebilir.
Gece rüyamda üç kişinin bana tecavüz etmek üzere olduğunu gördüm ve kendimi çok yüksek bir binanın tepesinden attım.
Adamın yüz ifadesini, o çirkinliği burada nasıl tasvir edebilirim ki.
Bütün gün rüyanın etkisinde kaldım hala da etkisindeyim aslında.
Bu arada dün sınıfta insanlıktan nasibini almamış biriyle bu konuyu tartıştık, ufak çaplı bir sinir krizi geçirdim sanırım, elim kolum titriyordu.
Bence o gece mışıl mışıl uyumuştur.
Ona nasıl anlatabilirsin ki "empati"yi, "insan-çocuk-hayvan sevgisi"ni...
Ne bileyim ya, içim soğumuyor.
dua ederek uyuduğum günler neredeyse hiç görmezken, dua etmeden uyuyakaldığım neredeyse hemen her gün gördüğüm şey. ve hep böyle saçma rüyalar ne alaka dedirtecek şekilde.
farkında olduğum bir durumda değil bu durum, öyle bilinçaltımda olup bu şekilde gerçekleşsin.
Bundan 1 ay kadar önce bir arkadaşımı gördüm rüyamda. Bir takım sıkıntılar vardı, ondan çok düşünmüşüm belli ki. Zor zamanlar geçiriyordum, aynı zamanda ona da kızgındım. O günlerde bir gün rüyamda gördüm onu, ben çok kötü bir haldeyken bana yardım etmeye çalışıyordu. Ben Öleceğimi düşünürken o tutup kaldırdı beni, beni kurtarmak için. Ölmemem, hayatta kalmam için...
işte bunlar hep o zamanlarda yaşanılan ya da yaşanması istenen durumların insan zihnindeki tezahürü. insan neye ihtiyaç duyuyorsa ya da hangi durumların başına gelmesinden kaygılanıyorsa onu görebiliyor.
aklın sadece sizinle oynadığı, en güzel oyunu. hele lusidçilikte varsa serde, alâ.
çok ve tatilsiz çalıştığım dönemlerde gerçeklerle karıştırıyorum rüyaları. arkadaşlarımdan birinin nişanını tebrik ettim misal geçen, nişanlanmamış meğer ben öyle görmüştüm. bir de niyeyse hüsnü çoban arka sokaklar'dan ayrıldı biliyorum şu sıra. onu gece yarısı açık bir televizyonda mı izledim, rüya mıydı hala kestiremiyorum. oturup inceleyecek halim de yok arka sokaklar'ı.
bazen de çok zorlu bir dönem öncesi rüyamda yaşayıp bitiriyorum uyanınca daha hiçbir şeyin başlamadığını görmek çok yorucu oluyor. ve elbette kabuslar. en büyük korkular ve özlemler.