1985 model şahinim vardı. aynı dönemde de 87 broadway sahibi olan bi üst komşumuz vardı. bir gün arabasının anahtarını atıp "serdar bana bi ekmek alıp gelir misin" diye rica etti. benim şahinden sonra uzay gemisi gibi gelmişti amk!
93 yılında babam almıştı henüz iki yaşında ve 20 bin km'deydi. 10 yıl bindik. Sürekli soğutma fanı arizalanir dik yokuslarda hararet yapardı. Yagmur yağdığı zaman ise kolay kolay calismazdi.
anılarımın biriktiği arabadır.benim için eski günlere gitme aracıdır.uzaklardan gelmesi bile yeter. beyaz arabamız.
karakteristik motor sesi vardır.
benim için araba değildir.hani mercedes ve diğerleri vardır benim için de bu araba boyledir.
uzun lafın kısasır arabanın dibi.
bu araba ile ciddi ciddi hava atıp,caddede,koni amortisörlü aracıma herkesin dönüp baktığı günleri net hatırlarım.şimdi park halinde bir broadway görsem aklıma gelip sersemliyorum.
Broadway, bir nesil için buram buram fukara ve umutlu çocukluk yıllarını hatırlatan, hafif hüzünlü ama bir o kadar tatlı bir hatıradır. Çocuğun, tam da çocuk gözüyle kocaman görünen mütevazi babasına bakışıdır.
zamanında, broadway nişantaşlı ise spring çağlayanlıydı. yani bro nazik kibar, spring daha sert yapılıydı. lakin aynı kasaydı bunlar. makyajla farklı görünüyordu.
öyle dizayn edilmiş bir araba ki içi ferah, kullanırken neredeyse 360 derece görüş açısı veriyordu. bir tane fazlalık yoktu arabada.çizgileri hem sert hem estetikti.
şimdi bile bakıldığında eski bir araba imajı vermiyor o kadar modern çizgileri var ki sanki yeni tasarlanmış. eskimiyor .
sürüş zevki bakımından üstüne tanımam hele ki adrenalin konusunda s.kmişim bungee jumpingini 130-140 la giderken motoru kucağında hissediyorsun bunun verdiği haz magnumda yok amk...
yol tutuşu namına bir şey olmayan arabadır. 80 km hızla giderken bile arabanın sallanmasını hissedebiliyorsunuz.
ama şu beyaz olanları emekli amcalara çok yakışıyor.
1985 model şahinim varken üst komşumuzun broadway'i vardı. 15 yaşında falandım. birgün anahtarı verip "bana bi ekmek alıp gelir misin" diye rica etmişti. şahinden sonra uzay gemisi gibi gelmişti. ön camları otomatik, hidrolik direksiyon falan...
en tiksindigim araba modelidir. arkadaş çeşitli yıl, motor, fiyat aralığında araba sahibi oldum fakat her seferinde istisnasız beni tokatlamayi başarabildi. böyle giderse bana aldıracak bi tane.
bu arabaya sahip olan, direksiyonuna bir kez oturan bir daha unutamaz.
efsanedir.
98 olanı vardı. satıldı. fakat 2000 model rni bir broadway hala bizde bulunmaktadır. ne arabalar geldi, gitti. bunu bir türlü satmadılar. satamadılar. öyle duruyor. arada binip geziyorum. 2016 model araçların vermediği keyfi veriyor.
ayrıca her modelde saat yoktur. eğer kullandığınız broadway'de saat varsa, o en dolu modelidir.
kontağını çevirdiğim, içinde sabahlara kadar bira içip müzik dinlediğim ilk arabam. daha doğrusu, babamın arabasıydı. sonra, ikimizin de elinden bir sürü araba geçti ama, hala broadway'in yeri ayrıdır. Otobanda falan rastlarım bazen. sollamadan önce 1-2 km gidşini seyretmek, solladıktan sonrada dikiz aynasından kaybolana kadar takip etmek, ne melankolik zevk.
