insanın bildiğini sandığı söz ve davranışlarının hakikati ile karşılaştığında yaşadığı ruh halidir.
insanoğlunun ruh dünyası irdelenmeyle bitmeyecek bir derya gibidir. yaşadığı andaki, fikirleri, dünya görüşü, verdiği kıymet hükümleri sanki "mutlak doğru"lardan kendisine verilmiş bir ilham kaynağıdır. kendini tatmin ettiği bu doğrularla birlikte içinde biriktirdiği hırslar, bazen insana hiç tahmin bile edemeyeceği öyle yanlışlıklar yaptırır ki, bunlar bazen felaketlere yol açar.
yine insana ait bir duygu beliriverir: pişmanlık! bilinmeze doğru açıldığı fikir ve hırs teknesi, kendi doğrularının deryasında batmıştır.
pişmanlık, insana ait bir vasıf ve bir erdemdir. her insan eninde sonunda yaptığı hatanın pişmanlığını duymaya mahkumdur. yeter ki yerinde ve zamanında olsun. teknesiyle yol aldığı ummanın çıkmazını farkedebilme kabiliyeti de insanın vasfıdır. işte gerçek pişmanlık ki orada başlar. insanı olgunlaştırır ve hayatın rotası yeniden belirlenir.
tekne devrildikten sonraki ruh hali de pişmanlık mefhumunu açıklar. ancak başına "faydasız" sıfatını kullanmak gerekir.
yaşadığımız hayatın her kademesinde karşımıza çıkabilecek kaçınılmaz bir hakikattir pişmanlık.
aciz insanların hissettiği duygu. eğer yaptığın bir olaydan ötürü pişmanlık duyuyorsan acizsindir arkadaşım. yapmayacaktın o zaman o pişman olcağın şeyleri. sonuçlarına katlanacaksın.
yaşanan en kötü hislerden biridir.
pişmanlık gelip huzursuz edene kadar, gecenin sessizliği güzel gelirdi.
ama artık; (bkz: geceler katran karası geceler)
Her türlü pişmanlık yersizdir ve kişinin kendine yapmış olduğu haksızlıktır. Zira, bir kaç sene önce kişinin vermiş olduğu bir karara veya yapmış olduğu bir eylemden pişmanlık duyması geçmişteki kendisine haksızlık eder. Onun için doğru olan şey eskiden o idi. Şimdi düşüncesi değişmiş olabilir geçmişten pişmanlık duymanın ne alemi var. Önemli olan geçmişten pişmanlık duymak değil geçmişteki kendisine saygı duymak ancak özeleştiride yapıp geçmişteki kararlarını sorgulamaktir.
bi sekilde duzelirken, ikinciye tekrar ayni pismanlik, hatalarimdan dolayi vicdani rahatsizligim ve pismanliklarimda bogulacakmisim hissi beni kendimden bile tiksindiriyor.
Kişinin yapmış olduğu bir durumun daha sonra ona zarar verdiğinde çektiği acı ve üzüntü sonucu hissettiği duygudur.
Sonucu üzüntü ve acı vermeyen hiçbir olay pişmanlık yaratamaz.
