dağda it köpek itlaf etmiş türk insanını tekrar o günlere götürmüş, tekrar tekrar seyredilesi müthiş türk filmi.
yok ebemin amını gördüm, vay bilmem ne yaptım gibi abuk subuk müptezel; uluslararası orospu çocuklarınca ayakta alkışlanan bir takım yanlı, yandaş; maksatlı filmlerden değildir. "türk filmi"dir. bop olsun bilmem ne olsun, dağdakiler eve dönsün; hükümete yalakalığın allahını yapayım şeklinde maksatlarla çekilmemiştir. amerikan köpekliğine soyunmamıştır. son zamanlarda avrupa birliğinin kopenhag kriterlerine göre havlayamayı şiar edinmiş yavşaklara tokat gibi inmiştir.
hep bir ağızdan türk e düşman; türk haricinde her şeye dost olanlar mal gibi kalmıştır bu filmi seyredince. evet; mal gibi. bildiğin mal. e zaten öyleydiniz ki şerefsizler; üzülmeyin.
ağzı sulanarak full metal jacket seyretmiş, onun replikleriyle espriler yapan güruhlar; bu filme bok atmaktadır. amerikan köpekliği, sam amcanın sıcacık kucağında oturmak bu kadar zevk veriyor bunlara demek. vay anasını.
kapak gibi filmdir amiyane tabirle. buz gibi, dağ gibi, taş gibi, baş gibi filmdir. seyreden türk düşmanlarını ağlatacak, seyreden türkleri ayakta alkışlatacak bir filmdir. türk filmidir.
ilk yarısı itibariyle güneydoğu'da askerlik konulu bir belgesel. ikinci yarısı ise aksiyonun tavan yaptığı, yürek parçalayıcı sahnelerin olduğu nefis bir savaş filmi. güncel konuları içermesi ve siyasi mesajları bir kenara bırakırsak, konu ve görsel sanatlar anlamında tatmin edici bir yapım. müzikler, "bir karakolda şehit olmayı bekleyen yalnız askerler" duygusunu körükleyen gerilimi feci bir şekilde hissettiriyor. her an bir şey patlak verecekmiş gibi, rahatsız hislerle izliyorsunuz filmi. "bu film çok faşist!! milliyetçiliği körüklüyor!! militaristler!!" şeklinde bağırıp, filme nefretini kusan eleştirmen arkadaşlar, hiç mi savaş filmi izlemediler, ya da türk bayrağından ve atatürk büstünden bu kadar mı rahatsız oluyorlar, anlaşılması güç.
final sahnesinde üsteğmenin karakol baskınını yapan teröristlerden sağ kalanın başına doğrulttuğu silahı, bir çok seyircinin içinden "çek artık şu tetiği" demesine rağmen silahsız bir kişiye* ateş etmeyen kahraman, onurlu ve şerefli türk askerini (ilk harfi büyük) çok iyi bir şekilde canlandırmıştır.
ülkenin bazı bölgelerinde askerlerimizin hangi koşullarda ve nasıl bir psikoloji ile vatan savunmasını yaptığını gösteren, etkileyici bir filmdir, izlenmeye değerdir.
29 Ekim 2008 tarihinde gesterime girmesi beklenilen Nefes filmi 8 ay sonra ancak gösterime girdi. Senaryosu Hakan Evrensel , M. ilker Altınay , Levent Semerci , Hakan Evrensel (Kitap) ait. Filmin konusu Hakan Evrensele ait Güney Doğuda öyküler adlı kitaptan alınmış.Güney Doğu da Irak sınırına yakın bir ilçede komando tugayında bulunan ve Karabal Tepesindeki role istasyonunu korumak üzere bir yüzbaşı komutasındaki 40 askerin hikayesi.
isledigi konu ve verdigi mesaj itibariyle mutlaka izlenilmesi gereken, oyuncularin ya da sahnelerin profosyonellikle degil, samimiyetle on plana ciktigi, kimilerinin beklentilerini karsilayamamis, beni ise oldukca tatmin etmis basarili yapit.
kötü film denemez. ilk yarısı ve son çatışma sahnesi gerçekten başarılıydı. ancak şair komutan abartılmıştı. duygusallık tek kişiye bağlı değil herkesin gözünden aktarılabilseydi film tadından yenmezdi. şimdi ise sadece vasatın üstü.
belli yaştaki insanların yaşadığı topraklar hakkında kulaktan dolma sözlerle siyasi fikirlerinin biçimlenmesini bir nebze engelleyecek olan filmdir. her kürdün pkklı olmadığı da senaryoda belirtilmiştir. türkiye cumhuriyetinde yaşamaktan onur duyan askerlerin arasında kürtler de vardır. filmin son sahnelerinde yaşanan arbedede oyuncuların repliklerinin önüne doğallık katması amacıyla yapılan suni çatışma sesleri geçtiği için, benim gibi salondaki büyük kısmın sözleri anlayamadığını gördüm. izleyicilerin genel fikri beklenenin altında bir film olmasıymış. zaten film gösterime girmeden önce facebook gibi paylaşım sitelerinde verilen kısımlar dışında çok da tüyler ürpertici, etkileyici sahneler yoktu. en azından önceden sürülenlerinin önüne geçebilecek. askerlerin ve yakınlarının yaşadıklarının, günümüzde varolan savaşın gidişinin *, vatanın kimlere karşı korunduğunun güzel bir göstergesi olmuş film.
"milliyetçi hassasiyetleri gaza getirmek için saçmalanmış film" gibi bir youmun oldukça yüzeysel kaçacağı film. uzun bir değerlendirmeyi hak ediyor aslında.
filmde en temel eksiklik gerillaların resmedilişi. kürt gerillaların neden dağda olduğu gibi bir sorunsallaştırma yok. ama dediğim gibi, asıl problem pkk'li gerillaların canavarlaştırılması. canavarlaştırılması derken bu karakterler fiziksel olarak da itici hale sokulmuş.
ama şu da var ki milliyetçi tellenmeler için filme gidecek kesimi ters köşeye yatıracak çok kritik sahneler de var. örneğin komutanın asker doktoru uyandırıp yaptığı konuşma... oldukça kritik. bu savaşın nasıl bitmeyeceği ile ilgili bilgiye sahip olduğunu bize anlatıyor.
film, kahramanlık hikayeleri için giden bir kitleyi savaşla başarılı bir şekilde buluşturmuş diğer yandan. kimsenin pohpohlandığı gibi destanlar yazmadığını, ölüm karşısında insanlarımızın nasıl basiretinin bağlandığını, ailelerin yaşadıklarını daha yakından yaşatıyor.
bu yüzeysel girişi tamamlayacak denli uzun yazacağım ilerde.
onun bunun taşeronluğunu yapan ortalık ibnelerinin türkiye cumhuriyeti devletine vermiş oldukları maddi manevi zararı kürt açılımı adı altında pkk ya taviz verilen bir ortamda kısaca tam zamanında anlatmış filmdir.
pkk nın şakşakçılığını yapan bütün orospu çocuklarına selam ederim.
edit:türk sinemasının görmüş olduğu en sağlam çatışma sahnelerini içinde barındıran filmdir. film eleştirisi yapmak isteyen zippolar da bi zahmet fatih aksoy yapımlarına yöneliversinler zira bu film film değil gerçektir , sıçtırtmayın oyuncu performansınıza.
çok kötü bir film. ne senaryosu adam gibi -ki senaryosu var mı yok mu bilmiyorum doğaçlama çekilmiş kadar kötü diyaloglar- ne oyunculuğu oyunculuk. izlediğim en kötü türk filmlerinden. ıssız adam'dan sonra böyle bir film türk sinemasına yakışmadı.
bu filme karşı eleştirilerin bir kısmı haklı olmakla birlikte bir kısmı dikkatsizce yapılmıştır. gerçek olan şey, filmin insanı etkilemesi ve sonuç olarak amacına ulaşmasıdır. o karakol baskınında orada olduğumu hissettim ve kendimle yüzleştim. korkunç bir deneyimdi. film bana bunu yaşattı.
yüksek olan beklentileri karşılayamadığı iddia edilse de türk sinamasının kilometre taşlarından biri olarak görülebilecek filmdir.
çatışma sahneleri biraz daha gerçekçi olabilse kimin ne yaptığı biraz daha anlaşılır olsaydı oscarlık denilebilirdi.
manzaraların mükemmeliyetinden bahsetmeye sanırım gerek yok.
nefes için ilk söylenecek şey milliyetçi, militarist bir film olmadığıdır. vatan, bayrak, nöbet, kahramanlık hepsi var ama milliyetçi değil. milliyetçi duygularla filme gidecek olanlar hayal kırıklığı yaşar. bayanlarda pek hoşlanmaz çünkü erkek filmi nefes. gemide gibi erkek filmi. hatta iki erkeğin kapışmasına indirgenecek kadar erkek filmi. o yüzden kız arkadaşınızla, eşinizle gitmeyin derim. bayanlara da pek tavsiye etmem, beğenmeme ihtimalleri yüksek çünkü.
ama film genel olarak çok başarılı, atmosfer gayet güzel aktarılmış. kendinizi orada, o soğuk tepede, o çatışmada hissediyorsunuz ve bunun için fazla zorlanmıyorsunuz. askerliğini yapmış, hele ki doğuda yapmış iseniz "aynısını çekmiş adam*" diyosunuz. eksiklikler, yanlışlıklar yok mu; var tabiki. filmin en büyük eksiği inancının olmaması (belki de o yüzden millyetçi değil), kurgu da sorunlarının oluşu, duygusal sahneler fazla serpiştirilememiş, komutanın psikolojisi son bölümde daha iyi verilebilirmiş.
ama yinede levent semerci iyi iş çıkartmış. sinemada izlenmeyi hakeden bir film nefes.
--spoiler--
öyle sahneler varki insanın kanını donduruyor. kadın teröristin durumu...ağır yaralı, can çekişir halde masada yatarken televizyonda kendisiyle aynı yaşlardaki kızın, güzellik yarışması için kampa katılmasını anlatması. ve tabiki baskın sahnesi...o cendereden çıkmanın imkansızlığı, komutanın bunun farkında olması, ekibinin zayıf oluşunun da farkında olması, kendine güvenmeyenlerin, sevmeyenlerin de olduğunun farkında olduğu gibi (kentlilerin kendini sevmemesinde de gönderme var tabiki) ama en sevdiği arkadaşının intikamını alamazsa bununla yaşamayacağını da bilmesi, doktor'un da komutanı kafaya takmasa zayiatsız bir baskın yapabilecekken, komutanı öldürmek için gelişi ve iki tarafında sağlam zayiat vermesi. doktor'un yüzünün hiç gösterilmemesi. komutanın, uyumayın uyarısının etkili olması (ama bu keşke daha belirgin olsaydı) ve nöbetçilerin baskına uyanık halde yakalanması (ama bir cenderenin içindeler işte, üzeri teneke bir binada ne kadar kendini savunabileceksin), uyanık oldukları içinde teröristlere ciddi zayiat verdirilebilmesi, en azından kimsenin yatağında uyurken öldürülmemesi, üç nöbetçi gözlerini kapatmış hayaller kurarken eş zamanlı gösterilen, teröristlere operasyon, sıhhiyenin "durumu çok ağır" demesine komutan'ın " biliyorum, ben vurdum" demesi, komutan'ın terörist avı için çayla kaynatılmış çarşaf hazırlattırması (çarşaf kaya rengi alır ve kamufle için kullanılır), komutan'ın ölüm haberinin gelişi, dağların tapusunun olmayışı, çok yerinde kullanılan küfürler, espriler, o ağır yalnızlık, huzursuzluk ve inançsızlık...
--spoiler--
