Bir kere mutsuzluga alistimi insan bi daha mutlu olamayacagini sanir.Yalnizlik gibidir.Aliskanlik haline gelmemelidir.geri donusu yoktur.Yalnizliga alisan bi insanin kalabalikla asla barisamamasi gibi.Bir kuyunun dibinde birdaha asla isigi goremeyecegini dusunmek gibidir;bir daha asla mutlu olamayacagini dusunmek.
kendine rahat batan insanların ilk kaçtıkları duraktır. anlaşılamaz bir şekilde en en çok şikayet edilen hemde inatla vazgeçilmeyen bir ruh hali.
insanoğlu biraz sapkın olduğundan bu durum çoğu zaman hoşuna gitmektedir.
etrafa baksan elbet illaki mutlu olmak için bir sebep bulabilecekken o işin kolayına kaçar mutsuzluğa sıkı sıkı sarılır.
"Günde sekiz saat boyunca yemek yiyemezsiniz. Sekiz saat boyunca hiç durmadan bir şeyler içemezsiniz. Sekiz saat boyunca seks yapamazsınız. Ama sekiz saat boyunca hiç durmadan çalışabilirsiniz. işte insanlığın mutsuzluğuna neden olan en büyük şey budur."
akşam olunca "sabah olsa da şunu çalışsam, şu işleri yapsam, bunu yoluna koysam" diyorum, sabah olunca da ilk düşündüğüm şey "akşam olsa da uyusam" oluyor.
böyle bir "dünya yansa umurumda olmaz, iki kilo kanat alır mangala giderim" ruh hali, bir "çocuğumu kesip sucuk yapmışlar" hissiyatı mevcut. depresyona mı giricem nedir, anlamadım.
