akşam olunca "sabah olsa da şunu çalışsam, şu işleri yapsam, bunu yoluna koysam" diyorum, sabah olunca da ilk düşündüğüm şey "akşam olsa da uyusam" oluyor.
böyle bir "dünya yansa umurumda olmaz, iki kilo kanat alır mangala giderim" ruh hali, bir "çocuğumu kesip sucuk yapmışlar" hissiyatı mevcut. depresyona mı giricem nedir, anlamadım.
