Mutsuzluk annemin benden çok uzak olmasıdır. Gecenin karanlıĞında huzur bulan bir insanımdır normalde, fakat anladım ki bir sevdiğin senden kilometrelerce uzak olunca karanlık seni içinde boğan bir Çarşafa dÖnÜŞÜyormuş...
susuzluk hali gibidir, birileri çok abartır mutsuz olmayı ve mutsuz olmayı kabullenemez. dünyaya gözlerini açan bebekler gibidirler bu kişiler istediği gibi olmayınca ağlarlar sızlarlar ama mutsuz olmak elzemdir mutluluk için.
mutluluğu bulduğunda daha çok kıymetini bildiren durumdur. her insanın hayatında mutlu ve mutsuz olduğu zamanlar olur. hatta bazen uzun sürerler. ama mutluluk olmadan mutsuzluk, mutsuzluk olmadan da mutluluk anlaşılmaz. tabi bunu mutsuzken düşünmek imkansızdır.
Basa bela durumdur. Heryerden çıkar. Mutlulugun bitmis halidir. Ki mutlu olmak gatip biseydir zaten. Biter gider. Sonunda mutsuzluk birakir sadece. Onun yerine aralarda olamk daha iyidir. Mutsuz olmaktansa tabikidi.
ben çok düz bi insanım bu yüzden mutsuzum bunu anladım.
şimdi arkadaşlarla tatile gitme planları kuruyoruz.cuma gecesi eğlenmeye çıkarız gece de 4 gibi yola çıkarız diyor, ulan ben uykusuz kalırsam leş olurum diyorum içimden.öğlen de bi yat turuyla devam ederiz diyor,lan ben korkarım yattan tekneden,iyi yüzemiyorum diyorum.sahilde güneşlenmek geliyor aklıma ben hayatta şezlong olmadan kuma yatamam,napcam diyorum.akşama da rakı balık yaparız diyor,ne yesem zzehirlendiğim aklıma geliyor. bir tek gece discoya gitme fikri heyecanlandırıyor beni.bi de bikini kısmı var bunun.göt göbek almış başını gidiyor yeni bir mayo hatta haşema lazım bana.yok yok bu tatil fikri benim hiç kafama yatmıyor.ondan sonra neden mutsuzum,bi boka ayak uyduramadığım için!
Herkesin şikayet ettiği fakat etmemesi gerektiği çünkü en gerçekçi duygu olan bir şeydir mutsuzluk. Kimi zaman gerçekleri görmenizi sağlar, ama genelde sizi bitirir, ömrünüzü kısaltır ve aşırıya kaçarsanız fiziksel etkileri de görülebilir.
Boğar. Göğsündeki sıkışma hissi belirli aralıklarla hatırlatır kendini. Kurtulamazsın, çare bulamazsın. Tek bir şey çözer. O da hiç uğramaz. Zamanla azalır ve yok olur. Sen yıprandığınla kalırsın.
Karanliktir.Karanlik insanlardan uzak durmak gerekir.Kendi karanliklarinda sizi bogmak isterler.Kendi mutsuzluklarina sizi ortak etmek en buyuk hobileridir.Git baska yerde oyna git sen kumda oyna git sen az oteye diye uyarilabilirler.Yada ziktir cekersiniz .siz bilirsiniz.sizi mutlu eden insanlarla takilin ben ole yapiyom.
çocukken bir rockstar olacağımı düşünürdüm yada bir futbolcu belki? kimbilir milyonların izlediği birisi!!!
acaba kim insanların mutsuz olmasının sebebini eğitime bağlayıp ''eğer eğitilirlerse topluma uyum sağlayan mutlu bireyler olurlar'' gibi aptalca bir görüşü ortaya attı??? peki ''fazlasıyla ürün üretirsek insanların bütün ihtiyaçlarını karşılarız, onlar konfora kavuşunca mutlu olurlar ve suç oranı azalır'' gibi aptalca bir görüş kime ait? diğerleri nasıl inandı ki buna???
okuduğum bütün hikayelerin mutlu sonla bitmesine kim karar verdi? ''ama hayat böyle değil ki'' itirazı neden duyulmadı? neden ''mutlu'' diye bir insan ismi olmasına karşın ''mutsuz'' diye yok??? kafamı kurcalıyorlar!!
sen, yoksa içindeki bir his mi ''mutlu olacaksın'' dedi sana?? şuana kadar hep ''x sene sonra bugünler mutlu olacağım'' diye mi yaşadın?? hayatın aldatmacasıdır bu, tanrının içimize gizlediği bir üç nokta. tazı yarışmalarında ileride tavşan koşar değil mi???
bir dağa tırmanırken ''bu son tepe'' dedik kendimize ''ardında huzurlu bi hayat bekliyor beni...'' düşünemedik dağa tırmanırken arkası gözükmezdi. bu sebeple mutsuzluklarımıza neden arıyoruz şimdi. kimisi sistem diyor, kimi iş, kimi anne diyor kimisi baba. birilerimizi suçluyoruz, saldırıyor, yıkıyoruz. kimi zaman çevremizi kimi zaman kendimizi.
işte sorun buradan kaynaklanıyor bence. mutluluk mutsuzluğun vazgeçilebilir bir şey olduğu sanısından kurtulmakta gizlidir, mutluluk bu dünyaya mutlu olmak için gelmediğimizi idrak etmekte gizlidir. bir şey beklememek hayattan hiç bir zaman hayal kırıklığına uğramamızı sağlayacaktır, buda uzun süre bunları anlatmaya çalışmıştır insanlara. hani bilirsin, nirvana...
ben de senelerimi hayalimdeki hayatı yaşayacağıma inanarak geçirdim. şimdi bakıyorum kabusum olmayacak bir tanesi yeterli benim için bu sebeple ademin ceza olarak gönderildiği sürgünde mutluluğu aramayı bıraktım. bence kabullenmeli, hayat her zaman boktandı ve boktan olarak kalacak.
milyonlarca izleyici hayallerinden de kurtarmalı çocuklarımızı malum hayatın dümeni planlandığı gibi seyretmez. bak bana, 1 tane bile izleyenim yok hatta muhtemelen okuyanım da...
