bu sabah fark ettim; hayata karşı duruşum, denizanalarıninkiyle aynı. dalgalarla birlikte dalgalanıyor, dokunmaya çalışanların canını yakıyor, sert darbeler karşısında da parçalara ayrılıyorum. bir sağa bir sola, bir sağa bir sola, mazot lekelerinin ve karpuz kabuklarının arasında, kendime yer edinmeye çalışıyorum.
