--spoiler--
maça giderken yanında cam götüren,
camın top isabet etmesi sonucu kırılması üzerine futbolculara "hayvanoğlu hayvanlar, kabahat maça cam getirende zaten!" diye çatan müthiş adam.
--spoiler--
önce şunu hatırlamak lazım; köpekten çok korkan bi karakterdi muhlis bey, öyle böyle değil ama, manyak korkuyordu.
hatta bir defasında çin'e gitmişti ve (şeytanın işi yok ya)tabii ki hemencecik bir köpekle karşılaşmıştı. "aa, bir çin köpeği" tespitinin ardından korkarak köpeği "çan çin çon, hoşon hoşon" diye kovalamaya çalışıp köpeğin oralı olmadığına oralı olmuştu. oradan geçen olabildiğince çinli bi adam köpeği "hoşt!!" diye kovup da köpek ıyk ıyk diye miskin miskin uzaklaşınca, saf saf bakıp kalmıştı garibim(tamam be tamam, çok ikileme yaptım nabalım).
güzel adamdı muhlis bey, çok güzel adamdı. biz de güzeldik o sıra.
çocukluğumun idolü. sevgili anneciğim zamanında müdahale etmeseydi, bugün "muhlis bey türkçesi" gibi çılgın ve tuhaf bir lehçe ile konuşuyor olacaktım.
muhlis beyğ ve yavlum mithak maceraları adı altında latif demirci karekteri. her cuma sırf bunlar için gazete bayii lerini aşındırdığımız günler olmuştu.
latif demirci'nin sadece çizdiği, o muhteşem karakterinin mimarı behiç pek olan tipleme. çok uzun süre okunamaz, çünkü karın kaslarında, yüz kaslarında şiddetli ağrılara yol açar.
Gırgır'da hayat bulan kahramanlardan birisidir. behiç Pek ve latif demirci tarafından yaratılmıştı ama Gırgır kapanınca yaratıcılarının yolları ayrıldı. Behiç Pek bir süre pişmiş Kelle'de tek başına çizmeye devam etti Muhlis Bey'i. Muhlis Bey'in 'r' harflerini 'l' olarak söylemesi, yaratıcılarından daha bir yaratıcı edayla yürüyüşü, köpeklerden çok korkması, hasta fenerbahçeliliği ve yavlum mithat'ın annesi Yeliz Hanım'a olan aşkıyla Muhlis Bey her gırgır okurunun ailesinden biriydi. Latif demirci, sağda solda çizmeye hala devam etmektedir ve Hürriyet'te çizdiği Press Bey, Muhlis Bey'in torunudur ama ne Muhlis Bey'in kendine özgü simasını ne de yazdığı şiirleri unutturabildi bize.
