Mutfağın ışığı söndü, elinde tuttuğu tepsi ile koridorda belirdi. En sevdiğim pastayı yapmıştı bana, mozaik pasta. O dönemlerde zaten iki tip tatlı bilirdim; biri bisküvileri kırmadan dik dik dizdiğiniz mozaik pasta, diğeri ise bisküvileri kırdığınız daha minik olan mozaik pasta. Bu üçüncü tip olacaktı, bisküvilerin kırıldığı, ama içine bolca fındık da eklenmiş mozaik pasta.
Geçen gün (bkz: ardanın mutfağı)'nda vişneli çeşidini gördükten sonra vanilyada katarak denediğim pasta türü. Bakalım vişne marmelat ve vanilya ile nasıl olacak.
Dolaba attım soğumasını bekliyorum.
şu alüminyum folyo üzerinde üçgen şeklini bir türlü veremediğim pasta.
diş hekimi falan olsam, yaptığım dişlerden kimseye hayır gelmezmiş.*
(bkz: sabundan dis yapmak)
heykeltıraşlık yok bende, onu anladım.
not:"yuvarla sen de" diye bir tavsiye geldi. öyle yaptım ben de, güzel oldu*
çünkü malzemeleri sebebiyle ağır bir tadı vardır. yoğun kakao ve şeker ihtiva ettiği için sunulan kişilerin midesini bulandırabilir. bunun olmaması için de tatlıyı tabağa büyük ve yassı dilimler halinde değil de küp peyniri şeklinde küçük parçalar halinde koymak daha güzeldir.
özel üretilmiş desenli plastik kürdanlara geçirilirse daha da şık olur.
amerikan versiyonunda bunu margarin ile değil ekşi krema ile ve bir kaç farklı çeşit büsküvi ile yaparlar ki daha güzel..
çocuklukta bayıldığımız bu lezzet büyüyünce ağır geliyorsa böyle denenmesi tavsiye olunur.
yapilisi cok kolay olmasina ragmen, margarin denilen kalori bombasinin eritilip direkt olarak diger malzemelerle karismasindan mutevellit deli gibi kalori iceren, buna ragmen leziz mi leziz pasta cesidi. zira yumurtanin beyazi cig cig, diger maddelerle karistirilir ki, biskuviyi, margarini filan tutsun deyü. pratiktir, tirastan pastanelerin pastalarina o kadar para bayilmak yerine, yapilip yenesi nimettir.
