Derler ki eskiden Yörük kızlarının çeyizine mor bir cepken konurmuş. Süs için değil; bir gün gerekirse diye… Kadın, kocasından ağır bir haksızlık görürse o cepkeni giyer, obanın ortasına gidip sessizce otururmuş. Tek kelime etmeden verilen bir mesaj.
“Ben bu adamı boşadım.”
O andan sonra mesele sadece karı koca arasında kalmazmış. Oba kadının yanında durur, adam ise toplumdan dışlanırmış. Ya hatasını telafi edip kadının gönlünü alır, ya da yalnızlığıyla baş başa kalırmış.
Ne kadarının gerçek, ne kadarının anlatı olduğunu bilmiyorum… ama şu kesin,
Bir zamanlar bir kadının hakkı, bazen sadece bir mor cepkenle korunabiliyormuş.
