Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar sözümüz ile bağlantılı hoş bir söz devrin acımasızlığı ve yanar dönerliliği üstünde durulmuş Hz. Mevlanadan da böyle güzel bir söz beklenirdi zaten...
"duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme. başka bir yar başka bir dosta meylediyorsun etme. sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme. çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doğru çalınmış başkalarına nazar ediyorsun etme. ey ay felek harab olmuş alt üst olmuş senin için bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme. ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun etme. sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme. bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun etme. aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme. ey cennetin cehennemin elinde olduğu kişi bize cenneti öyle cehennem ediyorsun etme. şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize o zehiri o şekerle sen bir ediyorsun etme. bizi sevindiriyorsun huzurumuz kaçar öyle huzurumu bozuyorsun sen mavediyorsun etme. harama bulaşan gözüm güzelliğinin hırsızı ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun etme. isyan et ey arkadaşım söz söyleyecek an değil aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun etme."
aşk; vazgeçmektir ey sevgili!
mecnun gibi aklından,
kerem gibi bedeninden vazgeçmek.
yardan gayrısından, cümle cihandan vazgeçmek.
yemeden, içmeden, uykudan uyanıklıkdan
ve vazgeçmekten bile vazgeçmektir gün gelince..
senin için senden vazgeçmişim. bilesin...
diyorsun ki ben sana gönlümü verdim. iyi de gönül dediğin nedir ki ey sevgilim? ben sana hiç gönlümü verir miyim? çünkü gönül dediğin toprağa girince toz olur, toprak olur. ben sana ruhumu veririm. çünkü ruhum sende sonsuzluk olur.
mevlana der ki;
sarılmayı bilir misin? sahiplenmeyi, sahiplendiğinde sadık kalmayı? sen bilir misin aşık olmayı? bölünebilir misin ikilere, üçlere gerekirse binlere? yapabilir misin? gerçekten sevebilir misin? "sevmenin demesi" olmaz. unutma, ya çok seversin bir kere, ya da hiç sevmezsin.
islam'dan soyutlanarak birilerinin resmi toplantılarına folklorik malzeme sağlayan bir hale büründürülmeye çalışılan islam alimi.islam'sız Mevlana'da Mevlana'dan söz etmek imkansızdır.
kendi yazmış olduğu mesnevinin önsözünde
--spoiler--
Bu mesnevi kitabıdır.
Bu kitap gerçeğe ulaşmanın ve bilgiyle bütünleşmenin sırlarını keşifte dinin usulünün, usulünün, usulü yani din esaslarının esaslarıdır.
Bu kitap Allah Tealanın en büyük fıkhıdır. Allah'ın parlayan şeriatıdır.
Allah'ın apaçık olan hüccet ve burhanıdır. Onun nurunun örnek ve özelliği, içinde çerağ olan kandil gibidir.
--spoiler--
ayette ise
--spoiler--
Vay o kimselere ki, elleriyle Kitabı yazarlar, sonra da onu az bir karşılığa değişmek için, ";Bu, Allah'ın katındandır" derler. Vay ellerinin yazdıklarından ötürü onların hâline! Vay kazandıklarından dolayı onların hâline!
--spoiler--
mesnevi-i şerif'i okuyup bende mevlana hazretlerine kalben intisap etmiş biri olarak kendisinin dünyanın en önemli düşünürleri arasında rahatlıkla ilk 10 sırada olduğunu düşünüyorum. kaddesallahu teala esrarahüm.
üzülme!
görebiliyorsan, dokunabiliyorsan, nefes alabiliyorsan, ne mutlu sana!
elinde olmayanları söyleme bana.
elinde olanlardan bahset can!
geceler hep kimsesiz mi geçecek?
gidenler dönmeyecek mi?
yitirdiğin; bir bakarsın yağmurlu bir gecede
veya bir bahar sabahında karşına çıkmış.
bil ki güzellikler de var bu hayatta.
gel gitlerin olmadığı bir hayat düşünebilir misin?
hüzün olgunlaştırır,
kaybetmek sabrı öğretir.
diyorsunki; "ben sana gönlümü verdim." iyi de gönül dediğin nedir ki ey sevgilim. ? ben sana hiç gönlümü verirmiyim! çünkü gönül dediğin toprağa girince toz olur, toprak olur. ben sana ruhumu veririm. çünkü ruhum sende sonsuzluk olur!
