bir şarkının en arsız tarafı sözleri değil, insanın hayatına izinsizce yerleşen melodisidir.
birkaç nota duyar, yıllardır açmadığın bir kapı birdenbire aralanır. bir sokak, bir yüz, bir yaz akşamı, unutulduğuna emin olduğun o saçma ayrıntı... hepsi olduğu gibi geri gelir. üstelik hafızanın sana yıllardır vermediği bütün ayrıntılar, nedense melodinin yanında gayet hazır beklemektedir.
asıl sinsiliği de burada. şarkı biter, melodi susar; fakat sen artık başladığın yerde değilsindir. geçmiş, birkaç saniyelik bir ses kaydıyla bugünün içine yeniden sızmıştır.
demek bazı melodiler kulağa değil, doğrudan zayıf noktaya çalıyor.
müziğin ruhu. şarkıların her şeyi; matematiksel fonksiyonu.
özgün bir melodisi olmadıktan sonra şarkılar anlamsızdır. melodi, çok güzel yan dallarla birleştiğinde insan beynindeki beğeni ağacında "mükemmel müzik" "mükemmel şarkı" filizlenir. çiçek açar. gökyüzü mutluluk polenleriyle dolar...
Şarkılardan daha popülerdir.. Hatta melodilere şarkı yazılmaya başlanırsa yakında şaşırılmamalıdır..
Ayrıca indirilme türüne göre ait olduğu şarkıyı farklı şekillere sokar. Örneğin; Ihlamurlar Altında melodisinin polifoniği Pıhlamur; gerçek versiyonu ise Gıhlamur'dur.
