ayıptır, günahtır, devam ettirin şu diziyi. bizim fazladan bir 5,10 sezon daha ihtiyacımız var.
edit: spoil vermeyi unutmuşum, mecnun karabasanın asasını alıp milleti mahalleden göndermek için türlü oyunlar çeviriyor, yeni leyla da zaten mecnun'u terk etmeye niyetlenmiş, bu durumu öğreniyor, tuzu biberi oluyor. sonra mecnun da tv nin başına geçip karabasanın asası sayesinde oturup geçmişini, leylayla olan anılarını izliyor. bari 1 bölümlük eski leylayı getireydiniz o kadar bekledik eski leylayı.
bu arada dizi ile ilgili ilgimi çeken bir şey ise dizide ilk bölümden beri tek karakteri iyiye giden adamın erdal bakkal olması. mecnun leyla öldükten sonra iyice zıvanadan çıktı, ismail abi hep aynı çocuksu karakter, yavuz da hep aynı keza iskender'de... ama erdal bakkal karısı ve çocuğu öldükten sonra daha az tamahkar bir adam oldu. artık eskisi gibi parayı sevmesede, maddiyatçı adam olmasada öyle rol yaptığını bölmün birinde söylemişti metine.
ben buradan çok yazdım.
ilk bölümlerine bakın. dizi absürt komediydi.
sonra acaip duygusallaştırdılar, sosyal medyanın gazıyla.
mecnun dizi de bi kaç cümle acıklı laflar ediyor o da peşinden hemen esprisi geliyordu fekat bu sosyal medya aldı o lafları, aman ne dokuınaklı, amen ne derin cart curt etti. senaristler de o gazla o tarafa yöneldi. işte beklediğim son. el finalle.
zaten exxen e geçtikten sonra ben, burak aksak ın zeki senaryo kısımlarını pek hissedemedim. düz bir dizi olmuştu.
bir zamanlar leyla ile mecnun'u izlerken aklım hep ondaki o masumiyette kalırdı. şimdi bitmiş bir ilişkinin ardından bakınca, mecnun'un deliliğinde aslında ne kadar gerçek bir aşk arayışı olduğunu görüyorum. oysa biz modern zamanların leylaları ve mecnunlarıyız, birbirimizi bulamadan kayboluyoruz kalabalıklarda. dizi bitti ama aslında hiç bitmeyen bir hikaye bu, herkesin içinde bir yerlerde yaşıyor.
