tam versiyonu d & r da altmış beş tl (65) den satışa çıkmış olan kitap. o paraya evliya çelebi nin seyahatnamesini alırım. -bir cilt- koskoca evliya çelebi yle küçücük bir prensin arasındayım. hangisinin peşinden gideceğim ?
antoine de saint exuperynin eseri "Küçük Prens" 27 Ekim ve 9 Kasım'da Beşiktaş Belediyesi Akatlar Kültür Merkezinde yeniden sahnelenecek. Kaçırmayın
küçükken okumaktan delice zevk aldığım kitaptı ayrıca. hayatımda yılanın içindeki fili göremeyenler ve görenler olarak bir kategorilendirmeye neden oldu.
kaç kere okuduğumdan kesinlikle emin olamamakla birlikte daha kaç kere okuyacağım konusunda da size bir şeyler söyleyemem.
yetişkinin içindeki çocuğa yazılmış bu kitabı okumayan varsa lütfen kendini cahilden saysın. cinnetler eşliğinde kitapçıya koşup mümkünse yeni serilerinden uzak durarak ilk kitabını edinsin.
tersini birçok yazarın başarıyla gerçekleştirmesi mümkündür; lakin bir yazar nasıl olur da büyük bir insan gibi düşleyip küçük bir çocuk gibi felsefi kurgular yapar. şunu düşünmüşümdür hep; "yaşama dair bu çocuksu ve inanılmaz güzellikteki tespitler, büyük bir insan tarafından yapılmış olsa okuyucu üzerinde aynı etkiyi yaratabilir miydi?" diye.
şuna bakar mısınız;
"insanların tanımaya ayıracak zamanları yok artık. Aldıklarını hazır alıyorlar dükkanlardan. Ama dost satan dükkanlar olmadığı için dostsuz kalıyorlar".
veya şuna;
"Bırakılmış eski bir deniz minaresi gibi olacak kalıbım. Eski deniz minarelerine acınmaz ki."
bir de şuna bakın;
"Bir yerde bir koyunun saklı oluşudur çöle güzellik veren."
ya da şuna;
"Sevdiğin çiçek milyonlarca yıldızdan yalnız birinde bile bulunsa, yıldızlara bakmak mutluluğun için yeterlidir. 'Çiçeğim işte şunlardan birinde', dersin kendi kendine. Ama bir de koyunun çiçeği yediğini düşün, bütün yıldızlar bir anda kararmış gibi gelir."
pekiyi şuna ne dersiniz;
"insanlar hızlı trenlere biniyorlar, ama ne aradıklarını bildikleri yok. Koşuyor, heyecanlanıyor, dönüp duruyorlar. Bunca çabaya değse bari..."
"en güzeli de buymuş" mu dersiniz;
"Yüreği, tıpkı vurulmuş bir kuşun yüreği gibi çarpıyordu."
her yaşta okunabilen ve her defasında ayrı dersler çıkarılıp yeniden anlamlandırılabilen tümcelerle dolu bir kitaptır.
- düşünün bir kez! okuyunca ders alır ve mutlu olursunuz. üstelik de bir çocuktan.
--spoiler--
büyükler hiçbir şeyi tekbaşlarına anlayamıyorlar, onlara durmadan açıklamalar yapmak da çocuklar için sıkıcı birşey oluyor dogrusu
--spoiler--
hem umudunuzu hem karamsarlığınızı, hem sevgiyi hem gerçekleri, hem duyguları hem dünyayı; bir çocuğa bu kadar iyi gösterebilen, içinize bakmayı öğüt veren şaheser. başucu kitabı.
Bugun can skintisindan oturup kucuk prensi tekrar okudum. 1 saatte bitirdim, Sonra kitabi kapattigimda neden bir kucuk prens dovmesi istedigimi hatirladim. Bence nefes alan herkesin en az 2 kez okumasi gerek. Biri anlamak icin, digeri hatirlamak icin. Cocuk kitabi olarak algilanmasi korkunc bir sey degil midir? Her yastan insana hayal kurmayi ogretmek isteyen bir yapita yapilan en buyuk nankorluk bu olsa gerek. Ki bu kadar dramatik bir cocuk kitabi olacagini da sanmiyorum.
Evet, güzelsiniz. Ama boşsunuz. Sizin için kimse yaşamını feda etmez. Yoldan geçen herhangi biri, benim gülümün de size benzediğini söyleyebilir. Ama benim gülüm sizin her birinizden çok daha önemlidir. Çünkü ben onu suladım. Ve onu camdan bir korunakla korudum. Önüne bir perde gererek rüzgarın onu üşütmesini engelledim. Tırtılları onun için öldürdüm ( ama birkaç tanesini kelebek olmaları için bıraktım). Onun şikayetlerini ve övünmelerini dinledim. Ve bazen de suskunluklarına katlandım. Çünkü o benim gülüm.
Dünyanın en güzel kitabıdır bence.
Ayrıca 100 temel eserdeydi fakat Atatürk'ten diktatör olarak bahsettiği için cevirisi 'dediğim dedik bir lider' olarak değiştirildi ve 100 temel eserden çıkarıldı.
en sonda küçük prensin gülünün, koyun tarafından yenip yenmediğini soran, düşündüren kitaptır. ama bence asıl soru, gül küçük prensin yokluğunda varlığını sürdürebilmiş midir? sadece 4 tane dikeni olan gül susuzluğa, tırtıllara, büyüyen baobap ağaçlarına, volkanlara, soğuğa dayanabilmiş midir?
Bir ara okumuştum, öyle çocukken felanda değil hani, bir kaç sene önce felan, ozaman için bana yatsınamayacak biçimde faydası dokunmuştu, şu an bol resimli bir kitap olduğundan başka hatırladığım bir ayrıntısı yok kafamda, simyacıdan sonra okuduğum en iyi kitaplardan birisiydi yalnız bana katkısı bakımından.
vakti zamanında büyük ruhsal burhanlarımda can simidim olmuş şahane kitap.
eh büyüdükçe insan mutsuzluğunun sistematik olarak azalmasına alışıyor maalesef ve bu kitap bile ruhun körleşmesine yardımcı olamıyor dört nala orta yaşa ilerlerken.
ilerde çocuğum okumayı söktüğü gün ona hangi kitabı hediye edebileceğimi bana düşünme fırsatı vermemiş kitap.
....
Böylelikle küçük prens tilkiyi evcilleştirdi. Ve ayrılma vakti geldiğinde Ah! Sanırım ağlayacağım dedi tilki.
Bu senin hatan dedi küçük prens. Ben sana zarar vermek istemedim. Seni evcilleştirmemi sen istedim.
Doğru, haklisin dedi tilki.
Ama ağlayacağını söyledin!
Evet, öyle.
O halde bunun sana hiçbir yararı olmadı.
Hayır, oldu. Buğday tarlalarının rengini gördükçe seni hatırlayacağım. Simdi git ve güllere bir kez daha bak. O zaman kendi gülünün evrende eşsiz ve tek olduğunu anlayacaksın. Sonra bana veda etmek için buraya geri döndüğünde, sana hediye olarak bir sır vereceğim.
Küçük prens güllere bir kez daha bakmaya gitti.
Hiçbiriniz benim gülüm gibi değilsiniz. Çünkü henüz hiçbiriniz evcilleşmediniz. Ve siz de hiç kimseyi evcilleştirmediniz dedi onlara. Siz tıpkı tilkinin benimle karşılaşmadan önceki hali gibisiniz. Dünyadaki binlerce tilkiden yalnızca biriydi o. Ama ben onunla dost oldum ve simdi artık o özel bir tilki.
Güller bu duyduklarına çok bozuldular.
Evet, güzelsiniz. Ama boşsunuz. Sizin için kimse yaşamını feda etmez. Yoldan geçen herhangi biri, benim gülümün de size benzediğini söyleyebilir. Ama benim gülüm sizin her birinizden çok daha önemlidir. Çünkü ben onu suladım. Ve onu camdan bir korunakla korudum. Önüne bir perde gererek rüzgarın onu üşütmesini engelledim. Tiırtılları onun için öldürdüm ( ama birkaç tanesini kelebek olmaları için bıraktım). Onun şikayetlerini ve övünmelerini dinledim. Ve bazen de suskunluklarına katlandım. Çünkü o benim gülüm.
Bunları söyledikten sonra tilkinin yanına döndü.
Elveda dedi.
Elveda dedi tilki de. Ve iste sırrım: Bu çok basit. Insan gerçekleri sadece kalbiyle görebilir. En temel şeyi gözler göremez.
Temel olan şeyi gözler göremez diye tekrarladı küçük prens. Öğrendiğinden emin olmak istiyordu.
Senin gülünün diğerlerinden daha önemli olmasını sağlayan şey, ona ayırdığın vakittir dedi küçük prens.
Insanlar bu en önemli gerçeği unuttular. Ama sen unutmamalısın. Evcilleştirdiğin şeye karşı her zaman sorumlusun. Gülüne karşı sorumlusun.
Gülüme karsi sorumluyum diye tekrarladi küçük prens, ögrendiginden emin olmak için. Sonra yoluna devam etti.
müziğe hayatını vermiş birisi için çok önemli olduğunu geç fark ettiğime yandığım ama buna rağmen geç de olsa okuduğum için sevinç duyduğum masaldır. ama öyle masallardan değil işte.. inandığım değil gördüğüm masallardan ve ya yaşadığım.. bu yüzdendir göğe bakışlarım derim ara ara kendime..
öğrenmeye çalışan ufak yeğeniniz, kardeşiniz var ya, hah işte o, bu küçük.
sürekli ne, neden, nasıl. bitmiyor efendim soruları.
ama verdiği ince mesajlar, büyüklerin dünyası, büyüklerin derdi..
ayrıca bir bölümünde atatürk hakkında;
"insanları ölümle tehdit ederek batılılar gibi giyindirmeye zorlamış olan türk lider *"
cümlesi geçmektedir.
Daha ileriki gezegende ayyaşın biri oturuyordu. Küçük Prens orada az kaldı, ama bu ziyareti onu acı acı düşündürdü. Ayyaşı bir sürü boş şişeyle bir sürü dolu şişe karşısında oturmuş, sessizce içer görünce:
- Ne yapıyorsun? diye sordu.
Ayyaş korkunç bir bakışla:
- içiyorum, dedi.
- Neden içiyorsun?
- Unutmak için.
Küçük Prens ona acımağa başladı:
- Neyi unutmak için? diye sordu.
Ayyaş başını öne eğerek:
- Utandığımı unutmak için, dedi.
Küçük Prens ona yardım etmek istiyordu.
- Neden utanıyorsun?
Ayyaş:
- içmekten, diye cevap verdi, sonra sustu, artık tek bir şey söyleyemedi.
Küçük Prens de düşünceli, yoluna devam etti. Yolda: "Büyükler çok, ama çok acayip" diye düşündü.
