Masum insanların acımasızca katledildiği , insanlık tarihine bir kara leke olarak düşen olay üzerine onlarca film yapılmış olsa bile, en dokunaklısı bu filmdir.Mutlaka izlenmesi gereken bir baş yapıttır.
her şeyiyle mükemmeli hakeden bir film. ilk yarısı oldukça eğlenceli geçiyor filmin, guido'nun şaklabanlıkları ikinci yarıda kendini hüzüne bırakıyor ve bir babanın evladı için verdiği mücadeleyi anlatıyor. izleyen herkesin gözünü mutlaka doldurmuş bir filmdir la vita e bella. finalinde ne olursa olsun 'hayat yine de güzeldir' dedirtir izleyene.
filmden anlayan bir insan değilimdir.sinemaya gitmeyen filmlerin televizyonda gösterilmeini bekleyenlerdenimdir ama bu filme kötü diyenin alnını karışlarım..
ilk kez sekiz yaşımdayken izlediğim film. ilk kez izlediğimde de ağlamıştım, 3. 4.kez izleyişlerimde de. bir şey değişmiyor. o kadar iyi, o kadar masum, o kadar güzel çekilmiş bir film ki her izlediğimde aynı duyguları hissediyorum.
insanı paralel bir evrene götüren filmdir. hayat her ne kadar sizi yok etmeye uğraşsa da yaşam için herşeyi yapmaya değerdir. bir babanın çocuğunu avutmasıdır.
defalarca izlediğim arşivlik fimlerden biri.
aynı konuyu işleyen birçok film olmasına rağmen savaşın açtığı yaraları farklı bir bakış açısıyla ele alması yönüyle benzerlerinden ayrılıyor. Barışçıl ve hümanist bir üslubu var. dünyanın en acı olaylarından biri olan soykırımı mizah sanatıyla harmanlayarak film boyu ağlak ağlak hayata küfretmek yerine izleyicinin umuda göz kırpmasına yardımcı oluyor. öyle ki etkisinden uzunca bir süre kurtulamıyorsunuz.
Sen bir köle değilsin, hizmet büyük bir sanattır. Tanrı en büyük hizmetkardır, insanlra hizmet verir ama insanların kölesi değildir!
*filmin senaryosu, yönetmenliği ve başrolü Roberto Benigni'ye ait. yüce insan!
"neden daha önce izlemedim?" dedirten sayılı filmlerdendir. filmin italyanca izlenmesi şiddetle tavsiye edilir!
--spoiler--
Buongiorno, principessa!
--spoiler--
hayatın bütün kötü yönlerini göstererek yaşamanın ne kadar değerli olduğunu anlatan süper film. izlerken göz yaşlarınızla yıkandığınızı sanırsınız, arınırsınız.
ilk cdsi oldukça sıkıcı olan filmdir. adamın manyaklıklarını izlersiniz, soykırım bunun neresinde dersiniz? ikinci cd.de konu oturmaya başlar. fena film değildir, gideri vardır. duygulandırır mı evet; ama bana göre soykırımı anlatmada piyanist kadar başarılı değildir. bir de tam aksi düşünceyi anlatan çöküş ü izlemelisiniz. bundan sonra iyi gider.
muhteşem bir filmdir.Bir babanın oğluna savaşın vahşiliğini hissettimek için kurduğu dünyayı anlatır.Filmin bir kısmında,bir dükkanda asılı olan'köpekler ve yahudiler giremez' şeklinde ki yazıyı okuyan çocuk bunun sebebini babasına sorar,bu benim koptuğum sahneydi.Bence filmi, Filsitin'li çocukları öldüren isrrail askerlerini büyük bir keyifle seyreden israillilere seyrettirmek lazım.
orjinali la vita é bella olan , yapım ve senaryo açısından sağlam bir altyapı ve kadroya sahip olan, kesinlikle oyunculuklarına laf ettirmeyip milyonlarca izleyici kitlesinin "gözyaşlarının ilk defa bu kadar anlamlı olduğunu" anlayabildiği roberto benigni'nin hem yönetip hem başrolünü canlandırdığı şahane filmdir. The Pianist'te olduğu gibi yahudilerin hepsini toptan değerlendirmenin yanlış olduğunu * ve "kurunun yanında yanan yaş"ların gözünden bakmamızı sağlayan filmde baba faktörünün bir çocuktaki etkileri olağanca çıplaklığıyla anlatılmış. Üstelik babanın evladı için dünyayı ne kadar değiştirebildiğini ve söz konusu evladı olduğunda ne kadar fedakarlık yapabileceğini göstermiştir.Bence filmin teması "bir çocuğun dünyası hayran olduğu babasından veya babasının anlattıklarından ibarettir" önermesidir.
-Baba buraya köpekler ve yahudiler giremezmiş.
+Bu dükkanın sahibini tanırım, köpeklerden korkar. Senin korktuğun bir hayvan var mı?
-Örümcek
+O zaman biz de dükkanımızın kapısına Örümcekler ve Vizigotlar giremez yazalım.
-spoiler-
