orjinali la vita é bella olan , yapım ve senaryo açısından sağlam bir altyapı ve kadroya sahip olan, kesinlikle oyunculuklarına laf ettirmeyip milyonlarca izleyici kitlesinin "gözyaşlarının ilk defa bu kadar anlamlı olduğunu" anlayabildiği roberto benigni'nin hem yönetip hem başrolünü canlandırdığı şahane filmdir. The Pianist'te olduğu gibi yahudilerin hepsini toptan değerlendirmenin yanlış olduğunu * ve "kurunun yanında yanan yaş"ların gözünden bakmamızı sağlayan filmde baba faktörünün bir çocuktaki etkileri olağanca çıplaklığıyla anlatılmış. Üstelik babanın evladı için dünyayı ne kadar değiştirebildiğini ve söz konusu evladı olduğunda ne kadar fedakarlık yapabileceğini göstermiştir.Bence filmin teması "bir çocuğun dünyası hayran olduğu babasından veya babasının anlattıklarından ibarettir" önermesidir.
