dünyalı yazar. öyle çok yer saydı ki ait olduğu yerlere dair. hangi biri aklımda tutayım. dünyalı insan işte.
önemli olan da bu değil mi. dünyalı olmak tarafı değil de insan olabilmek. ortak bir dostun vesile olduğu bir tanışma oldu.
çok hissedilmez bu duygu. sanki defalarca konuşulmuş gibi.
uzaklarda olup da kabloların arasından tuşlarla temas eden parmaklarla bu denli bir sıcaklık aktarılabilir mi?
2009 senesinin güzel bir hediyesi oldu bana. yeni bir kardeş.
ablan ocağı yaksın. kapıp geliyorum ahaliyi.
not:anneanneler melektir. giderken kanatlarını büyüttüklerinin üzerine mi bırakıp gidiyorlar ne.
sözlüğümüzün frankofon yazarı. kendisi daha hoş sohbettir. bir de fono yayınlarına dil uzatmasa daha çok seveceğim kendisini!
o sözlüğü bana dayım getirdi diyorum, manevi değeri var diyorum. anlamıyor..
şaştım kaldım yA hu ? beni paris yakınların da gare du nord a davet ediyor. bilmem ki nasıl bir yerdir ?
bizi büyüten cin ali hikayesinin sözlük versiyonudur.o hep sayfalarını dilimize vurduğumuz parmağımızla merak içerisinde okuduğumuz cin alinin okul, ev, sokak, manita hikayelerinin hafızamıza tutunan bir alisi var ya hiç eskimeyen la paz ın yani bizim ali nin ondan ne farkı var.bizim ali de her gün okula gider, sokağa çıkıp dolaşır, dostlarıyla top oynar, icabında köşedeki bakkalın kızını ayarlar, evde çekyattan çekyata zıplar...en büyük ali bizim ali
çizgi film kahramanları nı yumruklayıp kaçan yazardır.yavru ceylan gibi kaçar hem de seke seke çaydan geçer pardon fransadan geçer la paz la paz...sana bir barış manço şarkısı lazım gurbette yaslanasın sana bir hal hal lazım sevgiline takasın...
sevgilisinden ayrılan insanları, sevgililerinin gittikleri yerleri dile getirmesiyle hatırlanan yazar. * fransız kültür merkezine gidip müzik dinlediği bile olmuştur uzaklardan.*
oh ulan sonunda çağrıştığım şeyi buldum, yahu bu adamın nickini her görüşümde, ulan diyorum bişey geliyo aklıma ama ne? palazmış meğer, oh valla rahatladım. **
