izmirde çok uzun süreler bulunmuş bir insan değilim, yalnızca 2 gün kaldım ama bir istanbullu olarak izmirlileri o sıcakkanlı ve sevimli şehirleri için bir ömür kıskanacağım.
sanırım kumrunun hiç kafeslenmiyor oluşundaki o özgürlük durumu ve ürkekliğindeki o tatlılık onu benim gözümde çok asil bir hayvan yapıyor.
zamanında yuvaları dağılmasın diye panjurları bile açmadığımız kuştu. güzel bir ismi vardır ve boyları ufak olmasına rağmen, insan türüne "sadakat" dersi verirler.
aslında iki çeşit kumru vardır ve bunlar arasındaki tek benzerlik ekmeklerdir.
(bkz: izmir kumrusu)http://galeri.uludagsozlu...m/r/izmir-kumrusu-210826/
(bkz: çeşme kumrusu)http://galeri.uludagsozlu...m/r/izmir-kumrusu-210828/
çeşme kumrusu; kömürde karışık olarak addedilen sandviç türünün kumru ekmeğine yapılmasıdır. izmir'in içlerinde de satılmakla beraber en güzelini çeşme'de yiyebilirsiniz. tavsiyem şevki'dir.
bir de kahvaltılık izmir kumrusu vardır; susamlı kumru ekmeğinin içine izmir tulumu domates ve biber konulur. biberi sevmeyenler kumruyu aldıktan sonra biberini yere atıp öyle yerler.soğuk tüketilir, basit ve tok tutucu bir yiyecektir. çeşme kumrusuna göre de daha sağlıklıdır.
bir izmirliye kumru dediğinizde ilk olarak aklına kahvaltılık izmir kumrusu gelir. çeşme kumrusu gelen izmirliye henüz rastlamadım. kavram karmaşasının temel nedeni budur.
98 yazında Çeşme'de ailece gidilen bir dinlenme kampında ki gençlerin "hadi Çeşme'ye Kumru yemeye inelim." (Kamp Çeşme merkezine mesafeliydi biraz) sözüne karşılık kardeşimle birlikte Kumru kuşunu yediklerini düşünerek "hayır" cevabını verdiğimiz ve kumrular için üzüldüğümüz yiyecek türü... Sonradan öğrendik tabi özel ekmek arası peynir, domates, biber üçlemesini tarif ettiğini...
Diğer anlamı da Güvercinlerin daha zarifi, incesi, güzeli olarak tabir edilebilecek kuş türüdür.
Bu kuşların Milas-Bodrum civarında ilginç bir hikayesi olduğuna da inanılır (bkz: kumru'nun gerçek hikayesi)
bir şehnaz oyun 'da şehnaz ile aynı genelevde çalışan yosmalardan biridir. genelde aksiyonları ve replikleri sumru adlı yosma ile paslaşma şeklindedir.
kendisine özgü bir hamuru olan - gevreğe benzer - bir tür sandviçtir. izmir dışında bu hamur pek yapılamadığından genellikle karışık sandviç olarak servis edilmektedir ki kumru ile tat olarak arasında dağlar kadar fark vardır.
gerçek, yani izmir ve çeşme'nin meşhur kumru'cularında içine sosis konmaz. ve ekmeği susamlı kumru ekmeğidir.
ama mahalle aralarında kömürde karışık kumru olarak satılan çoğu kumrucu, veya karışıkçı sandviç ekmeği kullanır ve ucuza kaçarak içine bol sosisi doldurur. bu da tadı önemli ölçüde değiştirir.
balkonumda yumurtaları çatlamak üzere olan kuş cinsidir. her zaman çift gezerler. yumurtaları her defasında sadece 2 tane olur. bir kere yumurta bıraktıkları yere tekrar tekrar gelirler.
sağlıksız bir hayatı isteyerek- zorlayarak değil de kendiliğinden yaşamak durumunda olan insanın ne yediğini umursamadığı zamanlar; yani her gününde yenebilecek süper bir yiyecek gibi görünen karışımdır bu. güzel yapılsa da öylesine yapılsa da.
evimize misafir gelen, pek bir şeker pek bir tatlı ama kafasız hayvan.
yesin diye birşeyler atıyorum korkuyor, yahu onun yerinde bir güvercin olsaydı şimdiye kadar semirmişti be. neyse ki güvercinden çok daha asil ve kibar bir hayvan, kabul etmek gerekirse.
daha önce bir arkadaşla konuşurken kumru ötmeye başlamış, arkadaş da espriyi patlatmıştı.
-sınav kuşu olum bu!
anlamadım tabii. sınav kuşu, ne alaka??
arkadaş açıkladı:
-ya sabah yumuşak kurşunkalemini, silgini alırsın. elinde sınav belgesi, miden guruldayarak sabahın köründe boş sokaklardan geçersin. o sokaklarda sadece tek bir ses vardır. "guguk guk" sesi. o yüzden bu kuşun sesini ne zaman duysam aklıma öss falan gelir.
ordunun şirin ilçesi, gezilmesi gerekir bilhassa yaz aylarında dağların seyrine doyum olmaz deniyor. ahşap köy evlerinde, yanan soba yanında uykunun tadının hiçbir şey vermez. insanları içtendir, fındığın hasat zamanında gitmişseniz sokaklarında arabadan çok pat pat ları görürsünüz.
