Geçen yıldı galiba. Memleketten istanbula döndüm. Bayrampaşa’da indim otobüsten, Avcılara geçeceğim. Metroyla yenibosnaya geçtim oradan da metrobüse bineceğim. Baktım yemek saati gelmiş, eve yorgun argın gidip yemekle uğraşmayım diye böyle yol kenarı, sokağa masa sandalye atılmış bir yer gördüm oraya doğru yürüdüm. Baktım herkes ekmek arası yiyor, içgüdüsel olarak döner yediklerini düşündüm ve garsona bir yarım bir ayran dedim. Geldi bir güzel yedim ama nasıl güzel görmeniz lazım. Bir tane daha isteyim dedim çağırdım garsonu, bi yarım daha yapar mısın ustam dedim, kokoreç mi abi dedi.
Yok dedim ya ben kokoreç yiyemem, tiksinirim. Adam şaşırdı, abi daha şimdi yedin ya dedi. Eyvahhhh. Kasaya gittim hemen, garson oradakilere anlattı herkes çok güldü. Ben de koşarak uzaklaştım. Evde soda üstüne soda içtim.
Yani diyeceğim o ki yanlışlıkla bir kere yedim, hakkaten çok güzeldi. Ama bile bile de yiyemem.
Hayatımda bir kez bile yemediğim yiyecek. Birinci nedeni bok mevzusu. ikinci nedeni parası. Bir ara Denemek istemiştim ama çok pahalıydı, çeyreği bile. Üçüncü neden ise görüntüsü. Gerçekten de kayış gibi ısırıp koparılması gereken bir şeyse dünyanın en iyi tadı olsa da yiyemem. Röportajımız burada sonlanıyor. Ben bunları niye anlattım? Siz niye okudunuz?
kokusunu alınca bile midemdekilerin ağzıma hücum etmesine neden olan gıda idi. ta ki evde domatesli biberli yapılanını tadana dek. sevgili kokoreç şimdiye kadar sana nükleer atık muamelesi yaptığım için özür dilerim.
evde olduğum vakitler her gece yiyecek kadar sevdiğim lezzet. istanbul'un meşhur kokoreççilerini denemiş olsam da bana en çok hitap eden yer biraz klasik olacak ama salaş bir dükkan oldu. salaş dediysem kokoreçi dana bağırsağına sarılmış iç yağı değil. kaliteli malzeme kullanıyor adamlar. ayrıca küçük esnaf ve müşteri kitlesi belli simalar olduğundan gide gele dükkan sahibi ile belirli bir samimiyet yakalayıp kokoreçinizi torpilli ve istediğiniz şekilde fantazi yapıp hazırlatma olağanına sahip olabilirsiniz.
cahil insanların "boklu bağırsak" dediği, ancak kalın değil ince bağırsaktan yapıldığı için bok diye tabir edilen dışkı bulunmayan, tam aksine çok faydalı olan yiyecek.
Otistik bir tanıdık var. Şimdi burada olsa o üstten bakan ifadesi ile şöyle derdi.
- otistik değil. Otizmli. Otistik kelimesi insanlar için kullanılmaz. Bunu anlayabiliyorsun değil mi?
Bunun çocukluğu boyunca dayak yemesinin sebebi bu işte. iki keskin gözünü sadece sinirlendiği an gözüne dikip o mimiksiz gözüken yüzünde korkunç bir aşağılama ile sana bir şeyin doğruluğunu umursamaz gibi görünerek söylüyor. işte tam o anlarda elime bir zincir alıp onu sabahlara kadar dövmek istiyorum.
Benim gibi normal olmasını istememden daha normal bir şey yok. Hayvanlar alemine bak. Güçlü olan hayatta kalır. insanlar alemi sosyal ilişkiler ile devam eder. Kendi çöplüğümde sadece işine geldiği anlarda iletişim kuran şişik egolu birini istemememden daha normal ne var? Pardoooğnn?
Diyeceksiniz ki; bir gün çocuğunu otizmli bir öğrenci itecek. Evet yapacak bunu. Bunu ondan nefret ettiği için yapmayacak ama. Bunu iletişim kurmayı bilmediği için yapacak. Ve sen hızla öğretmene gideceksin. Sınıfında otizmli bir öğrenci istemeyen o öğretmenin abartılı tepkileri nedenli sinsice okul bahçesinde beklemeye başlayacaksın. Otizmli olduğu halde eve tek başına gidebilen o çocuğu sinsice takip edeceksin ve ara yola saptığı an çocuğun boğazına yapışacaksın. Ve o gün sana korkuyla bakan o çocuğa en güçlü halin ile tokat atacaksın. Dişlerinin arasından bir daha çocuğuma sakın dokunma cümlesi çıkacak. Bi de çocuğun yumuşacık saçlarını çekeceksin dersini iyi alsın diye. Sen bu yaptığını unutacaksın, o çocuk 23 sene sonra bile senin yüzünü unutmayacak.
Peki hiç vicdan azabı çekmeyecek misin?
Güldürmeyin beni. Elbette çekmeyeceğim. Ben t.c vatandaşıyım. Oy veriyorum.
Şu ilk başta bahsettiğim otistik tanıdık uzun zamandır kokoreç ve otizm ilişkisini araştırıyordu. Bunu ilginç şekilde canı sürekli kokoreç çektiği için yapıyordu. Ama bunlar böyle kıl tipler işte. 1 sene kokoreç olsa da yesek der ama yeni lezzete açık olmadığı için gidip yiyemez. Neden sevmiyorum bunları, sanırım girinin sonuna geldikçe anlıyorsunuz.
Bir gece baktı olmuyor, hamile gibi kokoreç aşeriyor, gecenin bir yarısı gidip sıcacık ekmeğin içine özenle yayılmış kokoreç ekmeğini yiyor. Öyle de bu kokoreç mevzusuna devam ediyor çünkü ilginç şekilde kokoreç kendisini iyi hissettiriyor. Sanki karnında 20 kilo ağırlık taşıyormuş ve kokoreç sayesinde o ağırlık tamamen gitmiş gibi. Böyle bir boşluk hissi. En son gördüğüm zaman daha enerjik ve daha mutluydu. Hatta keyfi epey yerindeydi.
Yani sanırım bazı uzmanlar doğru söylüyor gibi. Kokoreç otizmi abartmayalım iyileştirmese bile, otizmli bireylere kendilerini daha iyi hissettiriyor. O yüzden otizmli olanlar haftanın 2 günü kokoreç yesin. Evet öyle istiyorum.
