çok ama çok iyi olduğum bir konudur. bu lanet beyin durmuyor, kuruyor kuruyor.. ve nasıl oluyorsa hep gidip en kötü ihtimale kilitlenip kalıyor. sonra saçma sapan panikler, korkular. bıktım kendimden..
sürekli biri olacak egosunu yenecek ve benim için çabalayacak sanarak yaptığımdır. siz anca kendinizi düşünün bi de utanmadan haklıymış gibi yapın. Ayrıca işiniz düşünce kıymetim oluyor sadece.
şimdi bende alkol ve uyuşturucu bağımlılığı var. her pazartesi diyete başlayacaklar gibi kendi kendime diyorum ki 'bu pazartesi rakıyı ufak alıp, diğer nevaleyi de daha ufak bütçeli tutarak zamanla azaltarak bırakacağım.' buna her pazar akşamı inandırıyorum kendimi. tabii o pazar akşamı kendime bu yalanı söylerken kafamın bi dünya olması ayrı bi konu. en sonunda zamanla azaltarak bu düşüncemden kurtuldum. hayvanlar gibi içiyorum amına koyayım. sizde için ve değişin.
hem yapmak istemeyip, hemde yapmadan durulamayan bir şey için, bürünülen duygu hali. bence makul derecede olması lazım ya. yoksa motivasyon yoksunluğuna sürükler diye düşünüyorum.
eskiden yapılması iyi bir şey derdim, ama iyi bir şey değildir. böyle yapınca, kendimi hala büyüyememiş gibi hissediyorum çünkü. hem belli bir süreden sonra, kendini bile kandırmak istememek durumuna geliyorsun zaten ister istemez.
