kemalizm, türk devrimidir. tam bağımsızlıktır. cumhuriyetçilik, milliyetçilik, laiklik, devletçilik, halkçılık ve devrimciliktir. akıl ve bilim ilkeleri doğrultusunda çağdaşlaşmaktır. kendi tarihinden beslenmek, kendi diline sahip çıkmaktır. insan sevgisi, doğa dostluğu ve barış severliktir. ulusal kültürle evrensel uygarlığa katkı sunabilmektir. gazi mustafa kemal atatürk'ün ifadesiyle, bizi yutmak isteyen emperyalizme ve bizi mahvetmek isteyen kapitalizme başkaldırabilmektir kemalizm...
kemalizm halktan ayrı bir oluşum değildi. bizzat o dönemde mecliste, halk arasında ve basında kullanılan bir ifadeydi. ve eğer biz bu oluşumu atamızın ölümünden sonra devam ettirebilseydik, bu ülkede darbe, siyasi krizler olmazdı ve kapitalizmin ağına takılıp kalmazdık.
türkiye cumhuriyeti'ndeki kısa dönemler hariç her zaman iktidarda olmuş zihniyettir. böylesi kurucu ve kök salmış bir zihniyetin artıklarının iktidarı paylaşmayı hazmedememesi elbette doğal ama sindirmeyi öğrenecekler.
Kusura bakmayın ama çağın bayagi gerisinde kalmıştır ya yeniden yoruma muhtaçtır veya kaldirilip atilmaya.
Bu haliyle iş görmez , restorasyon şart.
Aslında ideloji bile deil bildiğin biz buna resmi ideloji diyoruz.
arka sırada oturan tembel öğrencinin öğretmene karşı nefret duyguları ile anlatılmasına rağmen, öğretmenin her şeye rağmen o çocuğu eğitme isteğidir kemalizm.
beşeri ve insan ürünü olan kesinlikle değişmeye, geliştirilmeye ve zamana göre uyarlanmaya mahkumdur. Sorgulamaya kapalı, statik ve kalıplaşmış düşünceler, akıl kullanımını bir kenara bırakarak artık gerçeklikten uzaklaşan dogmalara dönüşür. dünyadaki sosyalizm, liberalizm gibi ana düşünce sistemleri bile zamanın gereklerine göre yenilenme ve değişim geçirirler. değişime kapalı olan köhneleşir. neredeyse dinler bile zaman göre kendilerini uyarlamaya çalışır. öyle ki en küçük detayına kadar dört başı mamur olan islamda bile günümüzde anlatımın, sunumun çok değiştiğini görüyoruz. durum böyle iken; kemalizmi değiştirilemez, insanüstü bir düşünce akımı olarak algılamak artık yeni ve yapay bir dinin kabulü anlamı taşır. bir insan ürünü ise o da değişmeli. yok 76 yıl önce ölen bir tanrıdan miras ise, tamam, değişmesin ve hepimiz kutsayalım hiç olmazsa saygı duyalım o zaman...
kaldı ki; çıktığı ülkede hiç bir zaman birleştirici, kuşatıcı olamadı kemalizm. tamamen asimile olmamış milyonlarca kürt, inancını içselleştirebilmiş dindarlar M. Kemal'i hiç sevemediler... evrensel anlamdaki gerçek solcular aşırı otoriter yönetimi sonucu heba edilen insanlardan dolayı, sağcılar mukaddesata karşı hassasiyet taşımaması nedeniyle, inançlı milliyetçiler radyolardan tükçe müziği yasaklayacak denli gözü dönmüş batı taklidi inkılaplardan ötürü hep bir mesafeli oldular "ulu öndere, yüce lidere.." yoksulların zaten arası hiç iyi olmadı...
sonuç; kemalizm ya hepten komikleşecek, saçmalaşacak ya da geçmişi ile yüzleşip görece tutarlı hale gelecek...
kemalizm sol ve sağ sapmalara maruz kalmış bir ideolojidir. her ideolojinin taraftarları içinde sapma yapan hizipler bulunur. dinlerde bile sapma yapan sayısız mezhepler vardır. bazen söz konusu hizipler belirli bir ideolojinin partisini de ele geçirebilir. fakat "ideoloji" parti demek değildir. daha "ideoloji"nin ne demek olduğunu bile bilmeyen, "ideoloji - parti" ayrımını bile yapamayan cahillerin boş lafları kimseyi aldatmasın.
samimi taraftarları içerisinde tek bir vatan haini bile barındırmazlar. Öyle ki 6 oklu partilerinden pkk lıları meclise sokmuştur bu samimi taraftarlar. hiçbiride hiştt sen hayırdır dememiştir.
kardeş sizin samimi taraftarlar şu aşağıdakiler mi?
CHP sayesinde Başbuğ Mustafa Kemal Atatürk'ün meclisine girmiş ve kürtçe yemin etmiş milletvekilleridir.
samimi taraftarları içinde tek bir vatan haini bile barındırmayan, tam tersi, taraftarları vatan hainleriyle en sert şekilde mücadele etmiş ve etmekte olan ideolojidir. siz bakmayın kafası karışık cahil kişilerin boş laflarına...
bir de habire "tarih olmuştur" diye kendisine zihni mastürbasyon yapmaya çalışanlar, mezarlıktan geçerken ıslık çalarak korkusunu bastırmaya gayret edenler var. sürekli aynı teraneyi tekrarlamalarının nedeni, kemalizmden it gibi korkmalarıdır. ölmüş gitmişse bunca rahatsızlık, bunca korku niye?
korkmakta haklıdırlar da. ölmekte olan kemalizm değil, demogoji, yalancılık, namussuzluk üzerine kurmaya çalıştıkları kendi düzenleridir. sonunu getiremeyeceklerinin, kemalizmin sert yumruğunun kafalarında patlayacağının farkındalar içten içe... bu sebeple bu kadar korkuyorlar...
vay efendim ne büyüttünüz? kim ne düşünüyorsa düşünsün de, şu ülkenin ağzına sıçan iktidar savunucuları yerine atatürkün her görüşünü benimseyen bir topluluğa bunca hakaret niyedir ki?
içerisinde çokça vatan haini bulunduran oluşum. geçmişte bolca gördük hala görüyoruz. pkk lıları meclise sokanlar da bunlardı bakmayın şimdi akebe lileri buradan eleştirdiklerine. yoksa aynı kaba sıçıyorlar.
--Nejdet Sançar--
Evet, Atatürkçülük, Gazi Mustafa Kemalin heybetli varlığını siper yaparak, o siperin arkasından kendi adi çıkarlarını, siyasi ihtiraslarını veya Türklük aleyhindeki melun fikirlerini kolayca, rahatça ve hatta şirretçe söylemenin, yazmanın adından başka bir şey değildir. Öyle olmasaydı, hürriyetçisinden diktacısına, sosyalistinden kapitalistine, solcusundan komünistine, renksizinden Türklük düşmanına kadar o yıllardan beri o kadar kişi Atatürkçülük taslayıp durabilirler miydi?
hayatında abd'yi görmemiş, hadi imkanı olup görememiştir, ama izlediği abd filmlerindeki görüntüleri bile algılayamamış kişilerin milliyetçilik ilkesi üzerinden eleştirdiği ideolojidir.
bir kere şunu anlayalım: milliyetçiliğin öldüğünü iddia etmek, emperyalizmin oyununa gelmektir. bir bakın abd'de milliyetçilik var mı yok mu, ölü mü diri mi? yahu önünde bayrak asılı olmayan ev görmek bile güçtür abd'de... 72 etnik unsur bir arada yaşar, sorsan hepsi "amerikalıyım" der... ancak "asıl memleket nire dayı?" muhabbetine girersen italyan mıdır, irlandalı mıdır anlatmaya başlar... aynen abaza, çerkez vd.. etnik kökenli yurttaşlarımız gibi... aile içi yaşantılarında etnik kökenlerinin, öz kültürlerinin etkisi bir yere kadar hissedilir ama asıl belirleyici olan "amerikan yaşam biçimidir"... hiçbiri "anadilimde eğitim istiyorum" filan demez, diyemez...
günümüz dünyasında milliyetçiliğin tasfiyesinin felaketle sonuçlandığını görmek için daha ne yaşanması gerekiyor? işte çürümüş de olsa milliyetçi diktatörlükler arap ülkelerini iyi kötü yönetebiliyor, dağılmasına engel oluyordu. ortadan kaldırıldılar da ne oldu? mezhepçilik ve aşiretçilik ve etnik ayrımcılık davasına şunca insan birbirinin kanını akıtmakla meşgul... gerçek bu kadar açıkken, entellektüel görünme adına milliyetçiliğe muhalefet etmek nasıl bir entellektüelliktir? bırakalım tarihi, siyaseti, sosyolojiyi... burnunun ucunda yaşananların anlamını çözmekten aciz kişiden entellektüel olur mu?
neymiş? "türk üstündür" denmiş!... bak şu faşistliğe!...
yok ya? öyle miymiş? yahu bu sözlerin ne zaman, hangi şartlar altında, hangi amaçla söylendiği ortada... ırkçılığın doruk yaptığı, türklerin ikinci sınıf insan olarak tanımlandığı bir dünyada, bizzat kendi devleti tarafından "etrak-ı bi idrak" diye nitelenen insanlara milli bilinç, milli gurur vermek için söylenmiş sözlerdir... ne ırkçılığıymış? "ne mutlu türküm diyene" sözünün neresi ırkçılık? aynen laiklik gibi, türk milliyetçiliğinin de ülkenin temel taşı kılınmasındaki amaç "batı mukallitliği" filan değildi... tarihi olaylardan alınan acı derslerin bir sonucuydu... şu günlerde bile hala anlamamakta ısrar edenler ya kalın kafalıdır, ya da süzme cahil... ne yapacaklardı? her bir etnik unsurun toprak talep etmesi için ortam mı hazırlasalardı, yanıt verin ey çok bilmişler?
başka? "efendim halka sorulmuş mu?"... tabi ya!... yobazların yüzyıllardır anasını ağlattığı, beynini bulandırdığı. cahil bıraktığı, okuma yazma bilmez halka sorulsaydı ya! muhakkak evrensel insan haklarına uygun, öyle ulus milliyetçisi faşodan değil, enternasyonalizm ile şimdilerde marifet sanılan etnik milliyetçilik ve yobazlığı bünyesinde mucizevi bir şekilde harmanlamış, tolstoy, gogol, ibni teymiyye filan altından girmiş üstünden çıkmış insanlardan beklenecek olgunluktaki görüşlerini sandığa yansıtırlardı! demokrasi bir güneş gibi doğardı daha padişahı yeni sepetlemiş, trahomla, sıtmayla, sarı hummayla uğraşan 1920'lerin türkiyesinde!.. niye düşünememişler ki?
bu teze yanıt vermeye bile gerek yok. "zübük" filmini izleyen yanıtını almıştır zaten...
