Şahsi görüşüm odur ki; Masumiyet'i izleyip üstelik bir de aşırı beğenmiş biri olarak onun yanına dahi yaklaşamamış filmdir. Oyunculuklar bu film için değerlendirildiğinde belki yeterli sayılabilirdi ancak, özellikle masumiyet'teki meşhur tiradın bir benzerinin olduğu sahnede ya da uğur'un bekir'le olan konuşmalarında insan ister istemez masumiyet'le kıyaslamaya giriyor ve sürekli eksik bir tarafının olduğunu düşünüyor. Bununla birlikte bazı geçişler çok hızlı olmuş, sorun benden kaynaklı da olabilir ama kimi sahnelerde bekir'in istanbul'da mı izmir'de mi olduğunu anlamam bir kaç dakika sürdü. Bir de özellikle erkan can'ın çok az gözüktüğünü ve benim gibi zatın hayranı olan kişilere yetmediğini düşünmekteyim. Film yine kalbur üstü sayılabilecek kalitede ancak Filmi izleyeceklere tavsiyem eğer masumiyet'i izlememişlerse bu filmi izledikten sonra masumiyet'i izlesinler çünkü her sahnesinde ister istemez bir kıyaslamaya gidiliyor.
zeki demirkubuz'un en iyi filmlerinden biri. aşk bir saplantı mı? hastalık mı? bizim yaşadıklarımız mı doğru yoksa müebbete mahkum olmuş, içerden çıkması imkansız aşkının peşinden giden uğur'un ve uğur'un başkasını sevdiğini bilmesine rağmen onun peşinden ailesini, karısını, çocuklarını bırakarak giden, defalarca reddedilmesine rağmen vazgeçmeyen bekir'inki mi doğru? ha bi de uğur'un * ilk tanışmalarının birinde ''seni gören esnaf değil hakan taşıyan sanır'' dediği gayet efendi, mülayim, işinde gücünde bekir'in psikopatlaşıp diyar diyar aşkının, uğur'un peşinden gezmeye başlamasıyla saçları 3 numaraya kesilir ve beşiktaş beresi giydirilir. buna da algısa seçicilik denir.
tam olarak kader: değiştiremeyeceğimiz bir kaç şeyin dışında* insanın hür iradesiyle hayatta seçimler yaparak yaşaması ve yüce allah'ın zamanla sınırlı olmamasından ötürü neyi seçeceğimizi önceden bilmesidir.
bittiğinde omuzların düşmesine sebebiyet veren oldukça ağır, vurucu bir zeki demirkubuz filmi. oyunculuklar, masumiyetteki mükkemellikle karşılaştırılamaz ancak yine de filme bağlayabilecek kadar kalitelidir. imkansız ve takıntılı bir aşk ancak bu kadar yalın ve bu kadar sert bir şekilde anlatılabilirdi, zeki demirkubuz bunu başarmış.
her yaptığıyla kendisine duyulan hayranlık katsayısını arttıran,olmuş bir yönetmenin,her şeyiyle olmuş filmi.anlamlı,derinlikli kadrajları,oyunculukları,diyalogları ve en çokta insana yaşadığını hissettiren,ne için yaşadığınıysa sorgulatan hikayesiyle çok iyi film.
hayatımın filmlerinden olan masumiyet'in o unutulmaz kır sahnesinde haluk bilginer'in devleşerek anlattığı,ağlattığı hikayeden senaryolaştırılmış olması da ayrı bir vazgeçilmezlik unsuru benim için.
Sevmiyorum seni artık sevmeyeceğim diye birisi vardı bu isimle ne oldu şimdi kimse bilmiyor tabii. Ağır parçalar yani arabesk dediğimiz türde şarkılar söylerdi. En baba şarkısı sevmiyorum isimli şarkısıdır.
zeki demirkubuz un kendi filmi için yaptığı şu yoruma sebebiyet veren öykü;
Kadın için aşk ucu açık bir yolculuktur. Başını dik tutar kadın aşkta ve ileriye bakar. Erkek içinse aşk, yolculuğun bittiği yerdir. Kaderdir aşk onun için! Başını eğip usul usul yerinde saymaya başlar. Gidilecek yer yoktur.. Kader filmi içimizi burkarak, acıtarak tam da bunu anlatıyor işte!
zeki demirkubuz filmi. gayet başarılı bir film ama kafama takılan filmin theme müziğiydi. sanki stalker filminin müziklerine çok benziyordu; hatta tıpatıp aynı gibi geldi. artık yönetmenin tarkovsky'e olan hayranlığının bir sonucu mu yoksa arak yapmanın dayanılmaz hafifliği mi, orasını bilemiyorum.
"bir adam tanıdım, kafasız bir kadına yaşamının yirmi yılını verdi, her şeyi feda etti ona, dostlarını, emeğini, dürüstlüğünü bile, ama bir akşam, kadını hiç sevmemiş olduğunu anladı. canı sıkılıyordu, hepsi bu, insanlarin çoğu gibi canı sıkılıyordu. böylece karmaşa ve dram dolu bir yaşam yaratmıştı kendine.bir olayın olması gerek, insan bağlantılarından çoğunun açıklaması işte bu. bir olayın olması gerek, hatta aşksız bir köleliğin, hatta savaşın ya da ölümün bile." camus...
izlerken kulakta hep haluk bilginer'in sesi vardır onun muhteşem tiradı. Olayların nasıl gelişeceği çok iyi bilinir ama yine de çok büyük heyecanla izlenir.
Filmle ilgili tek eleştirim Vildan atasever'e gelir ancak o da filmin sonlarına doğru az da olsa rol yapabilmektedir. Ufuk Bayraktar Bekir'in değişimlerini çok iyi yansıtmış pavyondaki bekir cigara içen bekir uğur'un peşinde it gibi dolaşan bekir babasıyla kahvaltı eden bekir. Zagor rolündeki ozan bilen ise kısacık göründüğü sahnelerde ise ben buradayım demiştir. Özellikle Cevat'ı bıçaklama sahnesindeki yüz ifadesi harikadır. ve son söz Zeki demirkubuz'a geç de olsa keşfettiğim o muhteşem yönetmene. Bir insan öyle basit hayatları nasıl bu kadar güzel anlatabilir? Öyle basit insanlardan nasıl böyle güzel filmler çıkartabilir? pavyon esrar adam öldürme ekseninde geçen hayatlara ah lan bende öyle berbat otellerde kalsam diyerek nasıl özenilir? Ve aslında hikaye bekir uğur ve zagor'un geçmişini anlatmaktadır ama film günümüzde geçer bunun her zaman olacağını gösterir bize. zeki demirkubuz harika bir adamsın sen.
zeki demirkubuz un 43. antalya film festivalinde en iyi film dalında altın portakal ödülünü alan filmi.
film ağır tempoda gider bu ağır tempoya katlanılmasını sağlayan tek şey filmde geniş zaman atlamaları olması ve sizi yeni düzene alıştırmak zorunda bırakmasıdır.
--spoiler--
sevdiği erkeğin hapse girmesiyle onu nakledildiği tüm cezaevlerinde şehir şehir takip eden ve hayatını orospuluk yaparak sürdüren uğur * ve uğura beslediği karşılıksız ve hastalıklı aşk yüzünden ailesini bırakarak hayatını onu takip etmeye ve onun yanında kimliksiz ve aşağılanmış bir şekilde de olsa kalmaya adayan bekir.
--spoiler--
aslında dokunaklı olan bu hikaye daha dramatik bir şekilde aksettirilebilirdi. karakterler oldukça silik ve filmden sıkılmamak için sizi hayalgücünüzü kullanmaya itiyor.
2006 yapımı zeki demirkubuzun son filmi. 1997 yapımı masumiyetin oncesini anlatır film. masumiyetteki ugur, bekir ve zagorun hikayesine döner. insanı sarsar,sasırtır,çarpar. yalındır anlatım acıktır arabesktir. aşkı anlatır böyle bir ask olamaz dedirtir ki bence hala olamaz ama masumiyette ugur yusufa anlatmaya calısır olabilecegini. once masumiyeti izlemek gerekir sonra kaderi izleyince sasar kalırsınız bazı cumleler aynıdır. zaten bekirin masumiyette anlattıgı hikaye canlanır gozunuzun onunde tıpatıp aynısı. cok güzel bir film çok güzel öyle klasik bir türk filmi degil ne kadar berbat bir hayatta yasasalar orda o öykünün içinde olmak istiyo insan. bir demirkubuz harikası..
ayrıca (bkz: masumiyet)
