ilk kez bir üniversite öğrencisi olarak gittiğimde, medeniyeti onurlandırmasına, insanının sıcakkanlılığına, kadınının güzelliğine hayran kaldığım şehirdi. 21 sene sonra tekrar gittiğimde aynı hazları yaşadım.
izmir anlatılamaz. izmir' i görmeyen de anlatamaz. yok böyle bir güzellik.
not: eskişehirliyim bu arada. gerçi denize kıyısı hariç iki şehir benziyor birbirine.
geleni, gideni, kaçanı, göçeni eksik olmayan, ege denizi kıyısında romantizm ve modernizmin temsilcisi olmuş, her büyükşehir gibi kozmopolit bir yapıya sahip olan üçüncü büyük kentimiz.
Bornova demek sokak köpeği demektir. Öğrenmek bilmek gerek. Sokak köpeklerinden korkanlara, ne diyeyim ben de bilemedim. Esas apaçi rockçıların, gerizekalı rapçilerin ve ruh hastalıklı bazı, iki sokak ötede sosyo statüsü olan Kürtlerin sahiplendikleri; pitbull ve türevi itlere dikkat etmek gerek.
Esas yaratık o tipsizlerdir. Sokak köpekleri bornova'nın, özellikle de Özkanlar ve osmangazi'nin sembolleri, demirbaşlarıdırlar, insanlar varolduğu sürece onlar da orada dolaşacaklardır.
Sokak köpekleri senelerdir insanlarla yaşıyor, kuduz dönemi dahil problem yaratmamışlardır. Ne zamanki tv'lerde pitbull vb... Lerine özenip ülkeyi doldurdular, sokak köpekleri de delirdi! Yine de iyi sabrediyorlar. anasını sktiklerim Ülkemi terk edin!
Ya itaat et ya terk et! O canavarlar ve sevicileri gidecek! sokak köpekleri değil!
3 günlük ziyaretim sonucu beğendiğim ama ciddi anlamda sokak köpeği problemi olan şehrimiz. bornovo'da gece sokak köpeklerinin birbirlerine havlamalarından uyumak oldukça zordu. demek ki gece sokağa çıkmak oralarda bayağı sıkıntılı olacaktı. ayrıca şehrin merkezinde arabayla geçtiğimiz esnada da bir sürü kötü vaziyette bakımsız sokak köpeği gördüm. arabaları kovaladıkları için trafiği riske sokuyorlardı.
sokak köpeği sorunu tüm şehirlerimizde olan bir sorun. ülke olarak bu hayvanları kısırlaştıracak ve saldırgan olanları toplayacak bir politika üretmek zorundayız.
Türkiye'deki en gelişmiş köydür. bir izmirli olarak bu haklı eleştiriyi yapmak durumundayım.
istanbul ile kıyaslandığında onun bir ilçesi gibi ufak ve sade kalır. Merkezinde 7 günde sıkılırsınız. Çünkü yapabileceğiniz şeyler alsancak'ta takılmak, konak meydanı'na gitmek, kordon gezmek, asansör'e çıkmak, belki egzantrizm arıyorsanız kemeraltı'nda kahve içmekten öteye maalesef gidemez. bu sebeple gençler buluştuklarında hep bir şeyler yemek için bir yerlere gitmek isterler. Çünkü yapılacak şeyler çok kısıtlıdır.
izmir tam bir gecekondu köyüdür. olası bir 7.5 depreminde basmane, kadifekale, varyant, tepecik, gürçeşme, buca'nın yüzde ellisi, çobançeşme, gümüşpala, yamanlar komple yok olacaktır. şehrin nüfusunun yarısı gecekondularda ikamet ediyor.
Belediyesi hiçbir kültürel aktivite sağlamaz, bunlarla uğraşmaz. Hadi bunlarla uğraşmıyorsunuz bari kentsel dönüşüm yapın, trafik sorununu çözün. Hiçbir şey yok. izmir 2000 yılındaki izmir'in aynısıdır.
Cazibe merkezi olma vasfını yitirmiş bu şehrin tek bir avantajı vardır; izmir körfezi. ona da bakmıyorlar bok kokuyor.
