iki yıldır misafiri olduğum güzelim kent. bostanlı ve mavişehir'in gördüğüm kadarıyla sokak kedileri bile bakımlı. bölge öylesine ağaçlık-çimenlik ki, onca yağmur yağmasına karşın hayvanların çamurlanması neredeyse imkânsız. hepsi pırıl pırıl yahu.
hayatımın çocukluk kısmını geçirdiğim için bende hep tatlı bir hatırası olan, kışın sürekli yağmur yağan, yazın öğle saatlerinde oyun oynamamızı engelleyecek kadar sıcak olup bize baygınlık geçirten, şu yaşımda tekrar dönüp yaşamayı değil hatıralarımı özleten şehir.
çok modern bir şehir, isteyen istediğini sikebiliyor. bırak sevgilinin babasından izin almayı, tatmin olmazsan babasını bile becerirsin, kimse de yadırgamaz bu yaptığını... nedense modernlik denince aklıma hep cinsellik geliyor.
modern dedik ya, her köşe başında yiyişen çiftler görmek mümkün. kimin eli kimin götünde belli değil, müthiş bir cinsel kaos hakim bu şehire. batının ahlaksızlığını alan yegane kent, gavur izmir.
fazla abartılmaması gereken şehir. okumak amacıyla 6 aydır orada bulunuyorum ve bi fiyakasını görebilmiş değilim henüz. daha da 3.5 sene orada yaşamak zorundayım. sınıf tekrarı yapma ihtimalim pek de uzak olmadıgı için bu süre 4.5 seneye de cıkabilir. lakin öyle "olm var yaa biz öyle medeniyiz ki üüü" demeye hiç gerek yok. bi kere istanbul'un tırnagı olamaz. kabul etmek lazım. bi konak meydanıyla, bi alsancak'la, bi mavişehir'le, bi karsıyaka caddesiyle büyüksehir olunmaz.
türkiye'de sadece bu şehirde bira içebilirsiniz, ve yine sadece bu şehirde sevgilinizle gece 12den sonra gezebilirsiniz. diğer şehirler cık, olmaz, kaka falan ama izmir öyle mi? izmir yaa off izmir diyorum abi yeaa. böyle gelişmişlik böyle uygarlık seviyesi başka nerde var? hiçbir yerde ama burası mükemmel. belki alakalıdır;
(bkz: 11 subat 2009 turkiye fildisi sahili maci/#4691032) ve tek de değilim.
ekonomide, calisma hayatinda, egitimde, ogretimde, sanatta genlerimzide tasidigimiz akdeniz kodlari sebebiyle, rahat ve genis insanlar olmamiza istinaden, kendi yaginda kavrulmaya alismis, caba sarfetmeden, akisinda hayatlar yasamaya odakli insanlarin sehridir. bu sebeple zirve organizasyonlari talepsiz, kendi sozluklerimiz heyecansizdir. ama bir yerde karsilassak, ilk kez de gorussek 10 dkda kankaligin dibine vuracagimiz garantidir.
bardaktan bosanırcasına yagmuru ile ''noluyoruz lan'' diye dusunmeye sevkeden, bir yandan ''iyi lan iyi barajlar doldu,yazın sıkıntı yok'' diye sevindiren ama yagmuru sevmeyen bunyelerde ''amma rahmet yagdı,yeter gayrı'' diye hayıflanmalara sebebiyet veren sehir..*
bir haftadir gok delinmiscesine yagan yagmurun akabinde yakici bir gunesle bunyelerdeki dengeyi sarsan, ancak gunes ve yagmur periyodunu aksatmadan devam ettiren memleket.
çeşmeye 45 dakika kuşadasına 1 saat bodruma 2,5 saat ayvalığa 2 saat marmarise 4 saat mesafede olan ve halkının gavur izmir lakabıyla kıvaç duyduğu şehir.
Kordonunda biranızı yudumlarken güneşin denizin içine battığını görebileceğiniz, sevgiliniz ile gece yarısı bile baş başa dışarıya çıkabileceğiniz bir şehir.
insana huzur veren bir şehir. hani derler ya, ''anlatılmaz yaşanır'' işte bu gerçekten öyle bir şey. kelimeler her zaman kifayetsiz kalır onu anlatmakta. yaşasan bile her zaman tadı damagında kalır. doyamazsın çünkü. yaşamadan anlatsam anlayamazsın. yaşasan, doyamazsın.
bazen gitmek zorunda kalırsın bir yerlere. izmir'den uzak bir yerlere. daha yoldayken özlersin delicesine. bir an önce geri dönmek istersin. belki yaşarken çok kıymet bilmezsin, ondan uzaklaştıgın andan itibaren anlarsın değerini, hem de fazlasıyla. hani birini çok seversin ama çok yakın davranmazsın. o biri artık yoktur, pişman olursun. sevgimi gösterebilseydim keşke dersin. işte böyle bir şey...
alsancagı, konagı, denizi, güneşi, insanları...
insanları, iyi niyetli, güleryüzlü, bir o kadar da yardım sever...
yolda yanlışlıkla çarpıştıgınız bir kişi, size dönüp tip tip bakmaz. hata kimde olursa olsun, iki tarafta dönüp birbirine gülümser ve elini kaldırıp özür dilerim işareti yapar...
asosyal insan bile bu şehirde keşfeder her şeyi. bu şehir onu asosyallikten çıkarır. bu şehirde asosyal olamazsın. bu şehirde hep insanlarla iç içe olmak istersin. çünkü insanlarıdır izmir'i güzel yapan..
insanlarıdır izmir'i yaşatan.
insanlarıdır izmir'i sevdiren, saydıran.
insanlarıdır izmir'i özleten.
insanlarıdır izmir'i anlatan.
insanlarıdır izmir'i benimseten.
ve insanlarıdır izmir'i coşku dolu yapan...
her üç insandan birinin mardin orjinli olduğu, egeye kıyısı olan, kış kültürünün hiç olmadığı, 5 üniversiteye sahip, diğer şehirlere oranla caddelerinde daha çok kız gezen güzide bir ilimizdir.
efenim bakıyorum, eskişehir, ankara, istanbul hatta ve hatta bursada bile çılgınlar gibi zirveler dönerken, bu güzel şehirde bir tane zirve yok. yazıklar olsun diyorum. üşengeçler sizi be.
edit, akabinde not: bu entry inanılmaz aşırı derecede teşvik içermektedir.
izmir, bir prensestir çok güzel küçük şapkasıyla.
Mutlu ilkbaharlar durmaksızın onun çağrısına yanıt verir.
Nasıl vazo içindeki çiçekler gülümserse, O da denizler arasından ışıldar.
Hatta Arşipel'in yaratılışından çok daha tutkulu..
