bardaktan bosanırcasına yagmuru ile ''noluyoruz lan'' diye dusunmeye sevkeden, bir yandan ''iyi lan iyi barajlar doldu,yazın sıkıntı yok'' diye sevindiren ama yagmuru sevmeyen bunyelerde ''amma rahmet yagdı,yeter gayrı'' diye hayıflanmalara sebebiyet veren sehir..*
bir haftadir gok delinmiscesine yagan yagmurun akabinde yakici bir gunesle bunyelerdeki dengeyi sarsan, ancak gunes ve yagmur periyodunu aksatmadan devam ettiren memleket.
çeşmeye 45 dakika kuşadasına 1 saat bodruma 2,5 saat ayvalığa 2 saat marmarise 4 saat mesafede olan ve halkının gavur izmir lakabıyla kıvaç duyduğu şehir.
Kordonunda biranızı yudumlarken güneşin denizin içine battığını görebileceğiniz, sevgiliniz ile gece yarısı bile baş başa dışarıya çıkabileceğiniz bir şehir.
insana huzur veren bir şehir. hani derler ya, ''anlatılmaz yaşanır'' işte bu gerçekten öyle bir şey. kelimeler her zaman kifayetsiz kalır onu anlatmakta. yaşasan bile her zaman tadı damagında kalır. doyamazsın çünkü. yaşamadan anlatsam anlayamazsın. yaşasan, doyamazsın.
bazen gitmek zorunda kalırsın bir yerlere. izmir'den uzak bir yerlere. daha yoldayken özlersin delicesine. bir an önce geri dönmek istersin. belki yaşarken çok kıymet bilmezsin, ondan uzaklaştıgın andan itibaren anlarsın değerini, hem de fazlasıyla. hani birini çok seversin ama çok yakın davranmazsın. o biri artık yoktur, pişman olursun. sevgimi gösterebilseydim keşke dersin. işte böyle bir şey...
alsancagı, konagı, denizi, güneşi, insanları...
insanları, iyi niyetli, güleryüzlü, bir o kadar da yardım sever...
yolda yanlışlıkla çarpıştıgınız bir kişi, size dönüp tip tip bakmaz. hata kimde olursa olsun, iki tarafta dönüp birbirine gülümser ve elini kaldırıp özür dilerim işareti yapar...
asosyal insan bile bu şehirde keşfeder her şeyi. bu şehir onu asosyallikten çıkarır. bu şehirde asosyal olamazsın. bu şehirde hep insanlarla iç içe olmak istersin. çünkü insanlarıdır izmir'i güzel yapan..
insanlarıdır izmir'i yaşatan.
insanlarıdır izmir'i sevdiren, saydıran.
insanlarıdır izmir'i özleten.
insanlarıdır izmir'i anlatan.
insanlarıdır izmir'i benimseten.
ve insanlarıdır izmir'i coşku dolu yapan...
her üç insandan birinin mardin orjinli olduğu, egeye kıyısı olan, kış kültürünün hiç olmadığı, 5 üniversiteye sahip, diğer şehirlere oranla caddelerinde daha çok kız gezen güzide bir ilimizdir.
efenim bakıyorum, eskişehir, ankara, istanbul hatta ve hatta bursada bile çılgınlar gibi zirveler dönerken, bu güzel şehirde bir tane zirve yok. yazıklar olsun diyorum. üşengeçler sizi be.
edit, akabinde not: bu entry inanılmaz aşırı derecede teşvik içermektedir.
izmir, bir prensestir çok güzel küçük şapkasıyla.
Mutlu ilkbaharlar durmaksızın onun çağrısına yanıt verir.
Nasıl vazo içindeki çiçekler gülümserse, O da denizler arasından ışıldar.
Hatta Arşipel'in yaratılışından çok daha tutkulu..
