Doğma büyüme izmirli olmam, insanını çok sevmem hatta politik veya apolitik bir çok konuda sergilediği duruşuna hayran olduğum şehir olmasına rağmen bir türlü benimseyemediğim, hep benden daha eğlenceli ve enerjik bir arkadaşımmış gibi gelen şehir.
sikini açsa çok yobazı öptürür de 18 yaş altı sübyancılık diye bulaşmayan klas şehir. 28 şubatta susup, karısının eteğine sığışan ibne döllerinin bok attığı direnişçi şehirdir. alayınıza yürür.
gecenin bi yarısı milleti rahatsız ederek yürüyenlerin olduğu şehir. adına da cumhuriyet kutlaması demişler. hasta yatağında olan bebeği olan napsın şimdi sizi gecenin ikisinde. bir de ağızları o kadar bozuk ki bu şehirde yaşayanların o kadar olur. evet.
azgın kesimin kendini sokaklara attığı anlamsız şehir. lan cumhuriyete bişey olduğu yok ak. kendi kendinize neyin hayalini kuruyorsunuz anlamadım ki. işte demokrasinin son kalesi izmir, çağdaş izmir falan. istanbuldan el sallıyorum size * . biraz parayı bulanları kafayı sarıya boyatıp, boya badana yaptırıyor, erkeğini sindiriyor. beceren olmadımı çok zor tabi * .
beyin aldırmak moda herhalde orada. bunlar demokrat, bunlar çağdaş, bunlar elit.
diğer şehirdekiler ezik, şakirt. la bi siktir git çay koy.
