gunler gunler boyunca sadece iyiliklerini ve tatlı sozlerini duydugunuz insanlardır.
alınmayın gucenmeyin ama bazılarınız digerlerinden daha iyi insanlar.
kalp.
canım dostlarım benim.
Bu benim ama kafamı yastığa rahat bile koyamıyorum abi, huzur olmayınca, zihnin sakin ve tertemiz olmadıkça kafanı yastığa vurup uyuyamıyorsun bile. Ha noluyor her gece uyku ilacı alıp üstüne bir 2 saatlik kafa radyo açıyorum, ancak öyle konuşmaları dinlerken dala biliyorum uykuya. Ben hangi kadınla nasıl evlenip nasıl çoluğa çocuğa karışacağım diye kafayı yedim yıllarca sonra farkettim ki günümüz dünyasının yaygın problemiymiş...
Ve bunun ölçüsü de öznel bir iyi oluştan ibaret sadece. Örneğin kimileri açık sözlü olmayı, tartışmayı bilmeyi meziyet kabul edip kişinin dürüstlüğüne yorarken kimileri de patavatsızlık ya da nezaketsizlik görüp kusur kabul edebiliyor.
Yani “iyi insan” sıfatı “merhumu nasıl bilirdiniz?” Sorusunun cevabındaki otomatiklikten ileri gitmiyor. Laf olsun diye kişisel olarak iyi bildiğimiz insanlara hemen iyi insan diyoruz.
sadece günümüzde iyi insan kalmadı denmesini tam manasıyla doğru bulmuyorum. iyi bir insan hiçbir zaman yoktu bunun sebebide insanın doğasında kötülük olduğu için olabilir.
Mesela ailenizden ayrı gurbette yaşıyorsanız, kabak tatlısını sevdiğiniz halde tek başınıza yapamıyorsanız veyahut tek kişiye yapmak zor geliyorsa.
Yaptığında aklına siz geliyorsanız ve “ evdeysen kabak tatlısı getiricem sana” diye telefon açan birileri varsa etrafınızda işte o iyi insandır.
Tamamen içinden gelmiştir. Sebepsizce.
kötü düşünebildiği halde, kötülük yapabilme imkanı olduğu halde, kendine yön verebilen, doğruyu yapmayı, iyiliği seçen, adil olabilendir. vicdan sahibidir.
kendine olan sevgi ve saygısını koruyabilendir.
Kant'a göre düşünürsek ve iyi insanı ahlaklı insan olarak tanımlarsak:
iyi insan, yaptığı iyi bir davranışı merhameti yerine görev bilinciyle yapıyorsa iyi insandır. Misal bir kedi ağaçta kalmış ve aşağıya inemiyor. Kedinin sahibi de aşağıda bekliyor ve zengin birisi. Eğer kişi kediyi, kedinin sahibinden işin sonunda bir ödül almasa bile belki bir ödül kazanırım düşüncesiyle kurtarıyorsa iyi bir insan değildir demektir.
son zamanlarda dikkat ettiğim bir tespiti yazmak istiyorum. etrafımdaki eş, dost, akrabalardan iyi olanlar bir bir bu dünyadan ayrıldılar, kimisi erken kimisi geç. ama ne hikmetse kötü olanlara bir şey olmadı ve olmuyor. bunun ne tür bir dengesi var, bir türlü anlamlandıramıyorum.
bize hep iyi insan olmak ve bu iyilikleri öğretmek, yaymak öğretildi. bu öğretiler üzerine hayatımızı kurgulamaya ve bunları uygulamaya çalıştık. ya ben hata yaptım, yada insanlar gerçekten kötüler. son dönemlerde okuduğum haberlerden o kadar rahatsız oluyorum ki (tecavüz, cinayet, istismar...) bunu ifade etmek bile çok zor.
bu tür kötülükleri engellemek adına; lütfen iyi olun, iyi ve donanımlı insanlar yetiştirmeye çalışın. unutmayın! bunu etrafınıza yayarsanız daha yaşanılabilir bir çevre oluşturmuş olursunuz...
