keşke orada doğsaydım dediğim, insanın butun sinir ve stresini alabilen -ama trafiğiyle o stresi geri verebilen- kız kulesiyle, köprüleriyle, yeşilliği doğal güzellikleriyle, her şeyden önce deniziyle insana huzur veren hayran kalınası şehir.
hristiyan dünyanın adına tahammülsüzlük gösterip, constantiniye dediği aziz şehrimiz.
şehrime yabancı yabancı dolanmalarının nedeni de bu olsa gerek, istanbul da constantiniye ne arar.
Bu akşam yemin ettim
Seni bir daha öpmemek için
Ben ki bütün duvarlarını
Afişlerle donatıp
Yumruğumla kanatmışım
Rezil bir aşktı
Bütün arkadaşları miting alanlarında
Ve mezarlıklarda bırakmıştım
istanbul ey istanbul ey
Acılar kraliçesi
Umudun ve direncin yorgun anası
Ve ey çıldırmak üzere olmanın
Çamurlu ikonası
Tırnaklarım kopuyor
Görmüyor musun?
Bir ben miyim kapıları şaşıran
Her yokuşun başında
Bir ben miyim ekmek arasına
Canını doğrayıp-doğrayıp yutan
Bir kedi bile sağarken yüreğini
Telaş içinde yavrusuna
Ey acımasız acuze
Utan şu türbelerinden
Minarelerinden utan
istanbul ey istanbul ey
Acılar kraliçesi
Savaşın ve bozgunların gariban çiçeği
Ve ey teslimiyete düşmenin
O hazin gerçeği
Bayraklarım kanıyor
Sormuyor musun?
Kadınların ki omuzları hicran
Saçları ihanet sarısı
Çocukların ki yağmur emiyor
Yıkılası kaldırımlardan
En ücra genlerime alyuvarlarıma
Kılcal damarlarıma ruhuma kadar
Bıktım
iliklerime gömlek ceplerime kadar sızan
Bu Allahsız yağmurundan
istanbul ey istanbul ey
Acılar kraliçesi
ihtişamın ve sefaletin çaresiz bacısı
Ve ey çürümenin yok olmanın
Amansız sancısı
Ciğerlerim çatlıyor
Duymuyor musun
Hangi pencerene çıksam
O salya-sümük pezevenk suratları
Hangi caddene dökülsem
O şangur-şungur düş kırıkları
Bütün bu ezginler tükenenler
Yerlere serilenler tutunamayanlar
Sarsmıyor mu seni hiç
Bunca infilak
Bunca isyan çığlıkları
istanbul ey istanbul ey
Acılar kraliçesi
Aldanışların ve hüznün
Yalancı tanrıçası
Ve ey ruhu kirlenmiş gecelerin
Cilveli yosması
intihar anı geldi
Beni öpmüyor musun
Ağlamak istemiyorum yenildim sana
Hikayenin özeti bu
Bir istimlak gibi ödedin
Ve çiğneyip geçtin maceramı
Şimdi ben
Suçlarımı didikleyen bu martı sürüsüyle
Şimdi ben hangi şehirde soğuturum
Zonklayıp duran bu yaramı
istanbul ey istanbul ey
Acılar kraliçesi
ihanetin ve ihbarların
Arkadan dolaşan bıçağı
Ve bütün ödeşmelerin yüzleşmelerin
Erkekçe vuruşmaların kaçağı
Beni harcadın ulan beni sattın
Utanmıyor musun?
Kimisi sadece işinde gücünde
Kimisi sadece heyecan peşinde
Kimisine sorulmaz bile derdi ne
Kiminle
(istanbul)
Kimisi paça sıvar dereyi görmeden
Kimisi bütün yutar lokmayı bölmeden
Kimisi düşmez yakadan başa çorap örmeden
inceden
(istanbul)
Gelip bu şehri bozan
Bu şehre gelip bozulanlar
Hepsi aynı kazanda kaynıyor istanbulda
(Doğru söylüyor)
Dinle beni biraz şşt
Sen sen istanbul sever seni sen beni seversen
Dinle beni biraz şşt
Sen sen istanbul döver seni sen beni üzersen
Ne çok canlar yakar (istanbul)
Bolca günahlara sokar (istanbul)
Hızlı koşanları çabucak yorar istanbul istanbul
Ama sen istesende bu şehirden kaçamayacaksın
Çünkü aklın bende bende istanbuldayım
(Doğru söylüyor)
Dinle beni biraz şşt
Sen sen istanbul sever seni sen beni seversen
Dinle beni biraz şşt
Sen sen istanbul döver seni sen beni üzersen
Sen gidersin
istanbul beklemez
Gelirsin gidersin
istsanbul farketmez
Acı çeker özlersin
istanbul üzülmez
Nasıl nedir halin
istanbul hissetmez
(istanbul)
istanbul birini sevmiyorsun çekilmez
(Doğru söylüyor)
Dinle beni biraz şşt
Sen sen istanbul sever seni sen beni seversen
Dinle beni biraz şşt
Sen sen istanbul döver seni sen beni üzersen
Dinle beni biraz şşt
Sen sen istanbul sever seni sen beni seversen
Dinle beni biraz şşt
Sen sen istanbul döver seni sen beni üzersen
gittikçe bokunun çıkarıldığı ancak bir nevi aşık olduğum 450 senelik aile geçmişimi barındıran güzel şehirim.
ancak ve lakin istanbulluyum dediğimde yok köyün neresi diye soruyorlar o da istanbul dediğimde o zaman ermenisin diyorlar. ey arkadaş 450 senelik geçmişini köyüm dediğin yerden çıkar ben senin oralı olduğuna inanayım. istanbulluyum daha ötesi yok sen gelip içine sıçsan da ermeni misin desende istanbulluyum...
benzetecek bir cok sey bulsa da insan hiç bir kelime hic bir obje bu sehri tam anlamiyla ifade etmez. siir gibidir belki en ufak noktasindada bir duygu vardir. floryasi, caddesi, etileri, nisantasi bambaskadir, taksimi, kadikoyü, besiktasi bambaskadir. sefakoyu, avcilari, esenyurtu bambaskadir. gokkusaiginin renklerine benzetmek istesen siyahi eksik kalir. askt1r, hoyratliktir, tutkudur, aliskanlikt1r. turkiyenin en genis penceresidir.
bagazi, halici, galatasi buram buram kirlilik kokarken sızlatır içini, üsküdarı kadıköyü modası huzura çağırır insanı. farklı semtlerinde farklı yaşam ve düşünce biçimiyle dünyada benzeri olmayan tek şehirdir. kıymeti bilinmiyor o başka.
kimi zaman kişinin gözünde hiç çekilmez bir hal alan, özellikle emekliliğimde kesinlikle yaşamayı düşünmediğim yorucu şehir. ama tüm yoruculuğuna rağmen yine de güzel.
