hayallerimin yalnızca başı ama bugün çabalıyorsam her şey de bunun için.
her pes edip dibe battığımda aklıma geliyor ve tekrar çabalayıp yüzeye çıkmaya çalışıyorum. sonra tekrar batıyorum. son 7 yıldır aynı rutinle üniversite üçe kadar geldim. bir iki yıl daha bu şekilde yürütürsem her şeyi, gerçekleşmemesi için hiç bir neden kalmayacak. sonrada dönüp ankara'nın yüzüne bakacağımı sanmıyorum.
şayet gerçekleşmezse (en cici haliyle) ne halt yiyeceğim konusunda da hiç bir fikrim yok. bir çok kapıyı istanbul uğuruna kapatıyorum zira.
sırtındaki ağırlıkla boynu iyice bükülmüş, beli ağrımış, ihtiyarlamış güzel şehir..
her geçen gün iyice kalabalıklaşıyor.. dolduğu bir an gelecek mi yoksa adım atacak yer kalmayana kadar dolmaya devam mı edecek bilemiyorum..
medeniyet doğudan batıya taşınmışken tarih sahnesine bugünkü haliyle çıkması daha batıdaki roma'dan sonraya denk gelmekte. mimaride bu haliyle hazıra konmuş. yunanistan'dan, mısır'dan getirilen eserlerle bir şeye benzetilmeye çalışılmış.
Memleketim değil ama sevdim. Çok güzel bir şehir. Vapur, tramvay, Sultan Ahmet Camii ve bunun gibi şeylerle ilgimi çekti. Yükseltisi az olması nedeniyle Pendik vs gibi semtlerlde kırsal alanın alçak olmasıyla daha bir güvenle araba sürüyorum
türkiyenin 70-75e yakın ilini gezdim fakat istanbulu gezmedim . nedeni ise istanbula aşık olunur , istanbul bir sevdadır .eğer aşkı devam ettirmek gerekiyorsa o aşka hiç gitmemeli , uzak durulmalı sadece uzaktan uzaktan istemeli , sevmeli , aşık olunmalı .
''Sana dün bir tepeden baktım aziz istanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça, gönül tahtıma keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görülür dünyada,
Lakin efsunlu güzellikleri sensin yaratan.
Yaşamıştır derim, en hoş ve uzun rü'yada
Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan.''
yahya kemal beyatlı zaten söylemesi gerekenleri söylemiş bizimki ancak laf kalabalığı olur.
gündüzü, gecesi, sokakları, kadınları, mekanları, havası, karası, dostları, izbeleri, lüksleri az buçuk terk edilebilecek gibi ols saniye durulmayacak bir şehir oldu. istanbul'da durulmuyorsa zaten memlekette de durulmaz. bakalım ne zaman zulüm zaafa üstün gelecek de bı(ra)kacağım.
