Tam olarak bohem tabiri buraya uyuyor bir de trafik sorunu bakıyorsun milletin suratı asık yolda sakince yürüyeyim diyorsun korna sesleriyle birleşiyor sonbahar okul servisleriyle istanbul'da hiÇ Çekilmiyor.
insanları hatırlarken şarkılarla hatırlarım. gönderilen her şarkıyı kaydederim, söylenen her şarkının ritminde o kişiyi ararım, tonlamalarında bana verdiği hissiyatı ararım;
kaçıncı sınıfım hatırlamıyorum ama küçücük bir şeyim işte. yağmurlu bir gündü. okul bizi gezmeye götürmüştü tam olarak neresi ve niçin götürdüler onu hatırlamıyorum.
yağmur yağınca hızlı hızlı eve dönmüştük. binanın yanında çadır vardı orada bileklik yapardık, konuşurduk vs.
binadan bir kız arkadaşım çadırın içinde şarkı söylemeye başlamıştı. o şarkı bu şarkıydı.. öyle derinden söylüyordu ki bu başlığı görünce bakışları, gözünü kapatarak söyleyişi ve şarkının içindeki ''sevmeden sevişmek, tanımak bir vücudu, yavaşça öğrenmek'' bölümünü söylerken kızarmasını unutamam. çok utanmıştı. sevişmek derken renk atmıştı.
ben çok hiperaktif biriydim o ise çok üzgün, bohem, naif. şimdi ise ben somurtkan, depresif, ağlak bir insan oldum. umarım o iyidir.
bok gibi amk eski istanbul mu bıraktılar? tatilimin bitmesine az kaldı, hem ağustosu hem sonbaharı amk şehrinde geçireceğim. böyle kaderin amk.
edit: şarkı da kötü, zaten teoman'ı pek sevmem.
bir niğde'de sonbahar değildir. niğde gazozu içerken yağmurun iri iri yağışını seyreder, toprak kokusunu üşüyerek içine çekersin. sonbahar buraya tüm gövdesini bağışlar.
Sakiz gibi bir sey.
Sabah 9 gibi 2 cumlesini soyle yanimda, aksama kadar soyluyorum. Icimden, disimdan, melodili, melodisiz, calisirken, dinlenirken, yemek yerken, toplantidayken.
Guzel guzel olmasina ama sakiz gibi bir sey benim icin. Biraz da huzunlu.
Bu sabah uyandığımda kıştan çok sonbahar gibi bir havaya uyanınca aklıma gelen iki şarkıdan biri oldu bu şarkı. Hoş bir melodiye sahip basit sözlerle anlatılan bir ruh hali.
mevsim rüzgarları ne zaman eserse
o zaman hatırlarım çocukluk rüyalarım
şeytan uçurtmalarım
öper beni annem yanaklarımdan
güzel bir rüyada sanki sevdiklerim
hayattalarken hala
akşama doğru azalırsa yağmur
kız kulesi ve adalar
ah burda olsan çok güzel hala
istanbul da sonbahar
her zaman kolay değil
sevmeden sevişmek tanımak bir vücudu
yavaşça öğrenmek alışmak ve kaybetmek
istanbul bugün yorgun üzgün ve yaşlanmış
biraz kilo almış ağlamış yine
rimelleri akıyor
