yaklaşık herkes gibi olmasa da, onun da bazılarında olduğu gibi kendince bir tarzı olan yazar. motomot formata uyum sağlamak ise mesele, ona gelene kadar öyle çok eksik var ki, bu nevi bir özgün stil söz konusu bile edilmez. şurda kalmışız 50 tane kelaynak kuşu, hala format derdindesiniz. sözlük mü kaldı ki ortada. sefilleri oynuyoruz. millet kıçıyla gülüyor be. evet..
Orta okulda atakan vardı. Yunus’la ikisi köşe en arka sırada oturur, önlerinde oturan tuğçe’nin çok afedersiniz g*tüne bakar, bütün ders yine çok afedersiniz osbir çekerlerdi. işte bu çocuğu ben o atakan’a benzetiyorum.
profile kendi fotoğrafını koymuş olup da, sapık sapık yazabiliyor olması çok garip geliyor. içimizden bir ruh hastası çıksa, ve twitter'da falan görseliyle yazdıklarını paylaşsa, tt falan etse bunu çok acayip olur.
bir de fazla optimist gerçekleri bilse şaşırır kalır.işte ben ve arkadaşlarım bu yüzden kaybediyoruz. arkadaşlarım gerçekçi, kurnaz, ayakları sağlam basan, dümenci tipler değil. don kişot gibiler. yel değirmenlerine kılıç sallıyorlar. haliyle loser olarak kalıyoruz. içimi dökmek istedim bu başlığa.
