Ne kadar kararsız olursanız o kadar huzurunuz kaçar; insan önce kararlı olmalı, ne istediğini bilmeli yoksa bir huzursuzluktur ki bırakmaz insanın yakasını.
her insanın her daim olmasını istediği ama her insanın her daim elde edemediğidir huzur.
istediğinin bi gram huzur olduğunu söylemesine rağmen huzur yerine huzursuzluk veren insanlara selam olsun.
hayırlı sendromlar arkadaşlar.
hayatta olmazsa olmaz en önemli şeydir. bazen insan iş stresinin ,kavganın, karmaşanın yada hayat yorgunluğunun olmadığı tüm dertlerden uzak bir kac günde olsa bu günlere hasret olur. huzur hayattaki en önemli hedef olmalı insan icin.
ikinci dünya savaşı arifesindeki Cumhuriyet dönemi Türkiyesi'nin, burjuva/aydın buhranının resmidir bu kitap. Tanpınar'ın harika anlatımıyla derinleşmiş ve kalplere dokunmuştur. eskiyle yeninin, kalple beynin çatışmasının sancılarını hissettirir. bunu öyle güzel bir şekilde yapar ki okuduğunuz birçok bölümde anlatımın güzelliğine hayran kalırsınız. örneğin şöyle bir cümleye rastgelebilirsiniz; 'Halinde solmaya yaklaşmış çiçeklerin daldırıldıkları suya kendiliğinden eğilişleri vardı'. bu cümle anlatmak isteyip dile getiremediklerimi özetliyor galiba.
yazarın anlatım gücünün yanında çağının meselelerine, kültür ve sanat hayatına, insan psikolojisine hakimiyeti dikkat çekici ki zaten bunlar bir sanatçının barındırması gereken donanımlar. sakin bir kafayla kendini vererek okunması gereken bir eser. yanınızda bir de sözlük olsun.
huzurun içinde, parantezinde olan ve daha doğrusu olması gereken en önemli şeylerden biri uykudur. huzurlu bir uyku çekmenin insana faydası saymakla bitmez sanırım.
Bir uçurumun kenarı, bir kadının kasıkları,bazen bir şarkı,eskilerde kalmış bir melodi,deniz kenarı,dalga sesleri,dostlarla içilen bira kimi zamanda. Hangi şekli olursa olsun güzel olan duygu-durum hali.
Bir huzur verin yavv iki sözlüğe girelim dedik hakaretler sövgüler... sevgiden ve barıştan bahsedelim mesela ya da bilimden sanattan. Şu an en tarafsız başlıklara yazmaya çalışıyorum ama her yer karışık...
