olsa yeter deriz şükürler olsun. ama bunlar mutluluk ile kankadır ki devamlı küsüp restleşen. biz ne kadar mutluluğu kovalasakta bunu gören huzur alınır ve terk eder bizi zaman zaman.
gecenin bu saatinde, ışık alan pencerenin yanındaki mütevazı yatakta yatan ben ve yorganımın üzerinde mırıldayan kedimle kendini Günyüzüne çıkarandır..
...
Yarına var mısın söyle?
Doğacak çocuğa, çığlığa, ishak kuşuna,
Rüzgarın savurduğu tohuma,
Kavağın pamuğuna var mısın,
Bir ağacın kavına,
Deri değiştirmesine yılanın,
Kozadan çıkan kelebeğe,
Hatmiye, atkestanesine?
Hadi gel öyleyse ölümden konuşalım.
Belki de tümüyle aykırıdır gerçeğe,
Ama ne olursa olsun biz yine
Ölümden konuşalım seninle.
...
huzur öyle kolay lokma değil. En az iki kişi lazım, belki sonsuz bağlandığın herhangi bir şey de yeterli olabilir.
Sevgili? Kitaplar? Müzik? iş? Aile? Hepsi. Toptan bir iyilik hali.
Ölümü konuşacak kadar.
Tek anahtar var: Tamamlandığına inanıyor musun? Evetse, huzurlusun. Aksi düşüncelerin hep yanılsama, hep anlık mutluluklar.
huzura çıkan tek yol düşlerimizdir. insanın düşlerde yaşayabileceği tek huzursuzluk, daha huzurlu bir düş kurabilme yeteneğinden mahrum olmasından kaynaklanır. bu yüzden daha geniş, daha aydınlık düşler kurabilmek için kendini donanımlı hale getirmek insanın ulaşması gereken yegane hedef olmalıdır.
Bu kelimenin tanımını tam olarak yapmaya ne kalem ne de sayfalar yeter. Kısaca özetlersek refah seviyen ne kadar çoksa o kadar huzurun var demektir. Huzursuz bir millet üretemez ve gelişemez.
Huzur'un bolca olduğu bir dünyada ve devirde yaşamak dileğiyle
gerçekten iyi mi geceler?
