Bir film izleriz ya da bir kitap okuruz yaşantımız ve bütün düşünce akımlarımız ani bir değişime uğrar.
Bu değişimleri yaşantımıza bu kadar rahat sokmamızın sebebi arayışımız değil midir?
Hayat başlı başına kaçışlardan ve arayışlardan oluşmaz mı zaten?
Neden 'ilk'leri hiç unutmayız?
Arayışlarımızın ilk meyveleridir ilk öpücükler, ilk cinsel deneyimleri vs.
Benim izlediğim en güzel film, arkasında kapitalist düzenin anormal yaşantılarını bırakan, bütün kredi kartlarını ve paralarını yakıp yollara çıkan ve en büyük hayali Alaska'ya gitmek olan bir gencin yollara düştüğü ingilizcesi 'into the wild' adlı filmdir.
Hem hayatımızdaki kaçışlarımızı hem de arayışlarımızı en iyi şekilde gözler önüne seren bir film.
Bana en büyük hayalini gerçekleştireceksin ve hemen öleceksin deseler şuanki yaşantıma devam etmeyi tercih etmezdim.
Var olduğum süre boyunca yapmayı en çok isteyeceğim şeyi yapıp yaşım ne olursa ölsün hemen ölmeyi seçerdim çünkü hayatımız hayallerimizin peşinde koşabildiğimiz kadar heyecan verici ve bu hayatları güzel değerlendiremezsek 40'ların çocuklarının dillerine daha çook düşeriz.
Hepimiz yanımızdaki arkadaşlarımızdan, sevgililerimizden sıkılmış bir şekilde sokaklarda yeni suratlar aramıyor muyuz?
Her insan ölmeden önce kendini doğanın kusursuz bünyesine atmalı.
Bütün kredi kartlarını ve paralarını yakıp yola çıkan o genç gibi.
Doğa bize istediğimiz her şeyi sunabilir, beklentilerimizi insanlara göre daha çok karşılayabilir.
Hala güvenlikli sitelerinizden, soğuk apartmanlarınızdan ve rutin yaşantınızdan sıkılmadınız mı?
Neredeyse on yıl sonra nerelere gideceğimiz ve neler yapacağımız bile planlanmış vazıyetteyken size kaçışı önermem saçma gelebilir fakat hala okumanız gereken kitapların ve bütün hayat akışınızı değiştirecek filmler izlemeniz gerektiğini düşünüyorum.
Doğanın bize vereceği huzur ve bilgelik nice orgazmlarda ya da kitaplar yok.
Kendinizi toprağın kokusuna ve güneşin doğuşuna bırakırsanız güvenlikli sitelerinizden soğuyabilirsiniz ve emin olun bu soğuma güzel şeylerin başlangıcı olacaktır sizin için öyle ki mutluluk matematikte x'i y'yi bulmakta değil doğanın güzelliklerinde olsa gerek.
Bir insan için popoda başlayıp gene popoda son bulan tecrübeler bütünüdür. Ciğerlerinizdeki sıvı oksijenin boşalması ve ağlayabilmeniz için poponuza tokat atarlar, ömür bitince de hayatın size soktukları bir yere kaçmasın diye deliği pamukla tıkarlar. içinizde sadece tecrübeleriniz kalır.
bir türlü doyulamayan şey. kimilerinin çok sevdiği, kimilerinin bıktığı, kimilerinin çekip gitmek istediği ve kimilerinin kendi isteğiyle son verdikleri zaman dilimi.
ölüm çizgisine çok yakındır hayat, ancak hiç bitmeyecek sanırsınız. kırdığınız kalpleri tamir etmek, istediğiniz şeyleri yapmak için daha çook zamanınızın olduğunu düşünürsünüz ancak yanılırsınız. hayat, sizin yerle aranızdaki mesafe kadardır ancak. ertelememelisiniz, zira o kadar zamanınız olmayabilir.
bazen yürüdükçe yol aldığını falan zannedersin, halbuki yürüdüğün yer manasız bir labirent veya dairesel bir yol olabilir. yani yol almıyorsundur yalnızca yol aldığını zannederek yürüyorsundur. bence hayatta böyle birşey, an azından nerede yürüdüğünü bilmelisin. sen zamanla büyüdüğünü falan zannedersin ancak sadece zaman ilerlemiştir, zaman seni kullanmıştır. geçen süre sadece yelkovanın akrebin peşinden koşmasıdır.
sana, yaptığın herşeyin aslında hiçbirşey olduğunu anlatan süreç... birde bakıvermişsinki başının üstünde bir mezar taşı ve yaptığın herşey hiçbirşey oluvermiş... dünyanın sahibi olsan sana ne artık?
bu hayat denilen şey bu kadar boş ise, bütün çabalarımız eninde sonunda tahtalıköy denilen mekanda sona eriyorsa bunun mutlaka bir sebebi olmalı değil mi? yoksa çok saçma olmaz mıydı? acaba bir sebebi varda görmezdenmi geliyoruz?***
Kaçagım eşkiya aşklar yaşarım durmadan
Kaşla göz dagla uçurum arası...
Konar göçerim
Sürgünlügümü yurtlamaz yerleşik sevdalar...
Sıgsın isterler defnelerim küçücük saksılarıma
Yetmez dag başlarının teslimiyeti istenir
Ya katli Ya ihanetim.....
Bilmezler bir başka bir yol oldugunu
Yani ben eşkiya
Her yanı pusu
Gözlerimde ki dumanlı daglara sevdam
Zülfümde gölgeye sıgınmam bundardır....
O zaman keyif çatarim silah diye sevdagının doruguna
Buzullar erir nehirler yatak değistirir
Sevdalarımı ışıklarında yıkarlar
Sonrada yürekleri seslerinde gürül gürül akarlar
Çıplak suretleri dag baslarını resmeder
O den iklim degişir guzun olur
Yüregimden gayrısına sır vermedıgım dogrudur
Kaçaklık bu hadi gel şahrudum
Daglara gölge verelim.......
Gögüsüm tahtasının altı ol
Yoksa vuracak beni hasretin bir tenhada
Yakışırmı bir kaçaga
Ecel eliyle ölmek......
sağlık, internet, başarı, arkadaş ve biraz para varsa çok güzel gidebilen olgu. öğrenci olduğunuzu varsayalım, dersinizi çalışın, arkadaşlarınızla takılın, gidin için ya da çocukken vitrinlerine yapıştığınız şeyler için para biriktirin, oyun alın; sözlükte takılın. hayat bu yahu, daha ne arıyorsunuz?
Hani bazen oylece cokersin oldugun yere
Ne dogrulmaya mecalin vardir,
ne de konusmaya.
Ellerin saclarinin arasinda
cok sonra farkedersin,
yanaklarindan suzulen gozyaslarini.
Kahredici bir sessiz boslugun icinde,
aynada ki yansimanla goz goze gelirsin.
Yer ve zaman kavramlari
anlamlarini yitirmisken tamamen, hayat oylece kayip gitmistir ellerinin arasindan.
Bu ben miyim dersin,
dibinde en dibine vurmus bir halde.
Sana teselli vermeye calisan mantigin
anlamamistir ki hicbir zaman,
kalbindeki acilarin agirligini.
'Hakkin degil o yuzden konusmak!' dersin
Tum kelimeler anlamsiz cumleler yitik
bir vaziyette,
gecenin karanlik kollarinda,
sonu olmayan
bir keder yolculuguna daha cikmissindir.
'Bu son yolculuk' sozcukleri
fisildanir kulaklarina.
Son kez gozlerini kaparsin
Nedensiz
bir tebessum belirir dudaklarinda,
ne olduğunu bir türlü çözemediğim ve bazen tek düze bazen heycan dolu olan , onu canlandırmak ve çekilinir kılmak için çabaladığım , bana iyiyi de kötüyü de yaşatan süreç .
paraboliktir hayat..
her şeyi uçlarda yaşamaktır..
yaşamaktır..
bazen sabah kalkar kalkmaz içtiğin sigaradır..
kimi zaman da gecenin bir vakti çöp tenekelerinin etrafında koklayarak gezen bir sokak köpeğinin içgüdüleridir.
onu anlamaktır..
bira dan alınan büyük bir fırttır.
ya da kokoreç in yanındaki ayranın verdiği hazdır hayat..
üniversitedir hayat bazen de ilkokul terktir..
özlemektir hayat anneyi babayı kardeşi eski sevgiliyi..
ya da köşe başında midye satan adamı merak etmektir..
umuttur hayat..
kimsenin seni anlamadığını seni düşünmediğini sandığın zamanlarda gelen bir telefondur..
mucizedir hayat..
her işinin rast gitmesidir..
yaşanabilirdir.. yaşanamazdır.. iğrençtir.. çok güzeldir.. şanstır.. kaderdir.. inanmaktır.. inkar etmektir..
ve paylaşmaktır..
gecenin bu saatinde en içten düşünceleri paylaşmaktır..
hayattır..
içinde siyahlar ve beyazlar olan evrensel kümedir ve sizler ne yaparsanız yapın ancak asla griye aldanmayın. sakın griyi siyah sanıp umudunuzu yitirmeyin ve sakın griyi beyaz sanıp boşuna umutlanmayın.
